All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

மஃபாவின் 'நீ இன்றி வாழ்ந்திட முடியுமோ?" - கதை திரி

Status
Not open for further replies.

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
ஹாய் நண்பர்களே..❤❤
நான் உங்கள் மஃபா..
என்னோட அடுத்த கதையான
நீ இன்றி வாழ்ந்திட முடியுமோ?
கதை இன்றில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறேன்..

என்னோட அடுத்த கதைகளுக்கு தந்த ஆதரவை இந்த கதைக்கும் தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்..

லவ் யூ ஆல்..😚😘😙
 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 1

"அடியே எந்திரடி சீக்கிரம்.. இன்னைக்கு வீட்டுக்கு போக வேணாமா ?"
என்று தூங்கிக் கொண்டு இருந்த தோழியை எழுப்பினாள் சக்தி. ஆனால் இவள் குரலுக்கு எந்த ஒரு எதிர்வினையும் காட்டாது தூங்கிக் கொண்டு இருந்தாள் நம் நாயகி அம்ரிதா.
"அம்மு ப்ளீஸ் டீ கார் வந்துரும்டி.. போகணும்... நீ வரலைன்னா நான் போறேன் .."என்று கெஞ்சிப் பார்த்தும் துயில் கலையாமல் படுத்து இருக்கும் தோழியை இப்போது குரலை உயர்த்தி எழுப்பினாள் சக்தி.



அது சற்றே வேலை செய்தது போலும்.. போர்வைக்குள் இருந்து தலையை வெளியே போட்டு எட்டிப் பார்த்தவள்
"குட் மார்னிங் ..."என்றாள் சோம்பலாக ..
"குட் மார்னிங் சீக்கிரம் ரெடியாகி வா அம்மு குட்டி .."என்றாள் சக்தி..
" சரி சரி சரி ரொம்ப பேசாத எழுந்து போய்ட்டேன்..." என்றபடி மெல்ல மெல்ல நடந்து குளியலறைக்குள் புகுந்து கொண்டாள்.. போகும் அவளை பார்த்து விட்டு தனது உடைமைகள் சரியாக உள்ளதா என பார்த்தபடி இருந்தாள் சக்தி.




அம்ரிதா ,சக்தி இருவரும் ஒரே ஊரை சேர்ந்தவர்கள் ..அவர்களது ஊர் அழகிய கிராமம்.. சக்தி பிறந்ததில் இருந்தே அந்த ஊரில் தான் இருக்கிறாள்.. ஆனால் அம்ரிதாவின் தாத்தா பாட்டி இருவரும் மட்டுமே அந்த ஊரில் இருந்தனர். ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு தான் அவளின் பெற்றோரும் சொந்த ஊருக்கே சென்று விட்டனர். அவளது தந்தை ஒரு அரசு ஊழியர் ..அதாவது பேங்க் மேனேஜர் ...எனவே சொந்த ஊருக்கு மாற்றல் வாங்கி வந்து விட்டார் ஒரு வருடத்திற்கு முன்..


அவள் தாத்தாவுக்கு சொத்துக்கள் இருந்தாலும் தன்னுடைய ஒரே மகன் அரசு ஊழியராக இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையினால் அவரை நன்கு படிக்க வைத்து அரச பதவியும் பெற வைத்தார். அம்ரிதா வருடத்திற்கு ஒருமுறை அல்லது இருமுறையேனும் தாத்தா பாட்டியை பார்க்க அந்த ஊருக்கு செல்வது வழக்கம்.. அங்கு செல்கையில் தான் சக்தியின் தோழமையும் அவளுக்குக் கிடைத்தது..


இருவரும் ஒத்த வயதினர் என்பதால் சீக்கிரமே தோழிகளாக ஆகி விட்டனர்.. இதில் இருவரின் தாத்தாக்களும் உயிர் தோழர்கள் வேறு.. எனவே இருவரின் நெருக்கமும் கூடியதே தவிர கொஞ்சமும் குறையவில்லை .



அந்த நெருக்கத்தின் காரணமாக இருவரும் ஒரே கல்லூரியில் தங்கள் மேல் படிப்பையும் தொடர்ந்தனர் ..நேற்றுடன் அவர்களின் படிப்பு முடியவே இன்று ஊருக்கு செல்வதாக முடிவு செய்து இருந்தனர் இருவரும்.. சக்தி வசதியான குடும்பத்தில் பிறந்தவள்.. அந்த ஊரிலேயே அவர்களின் குடும்பம் தான் மிகவும் செல்வாக்கும் பணபலமும் வாய்ந்த குடும்பம்..



அம்ரிதாவின் தாத்தாவுக்கு தேவையான அளவு சொத்து இருக்கவே அதற்கு மேல் அவர் பணத்தின் பின்னால் ஓட வில்லை.. அவருக்கு இருப்பது ஒரே மகன்.. எனவே தன்னிடம் இருக்கும் சொத்துக்கள் போதுமென்று ஓய்வாக இருந்து விட்டார் அவர். இப்போது இருவரும் செல்வதற்கு சக்தியின் வீட்டிலிருந்தே கார் அனுப்புவதாக கூறி இருந்தனர். அதற்காகத்தான் சக்தி அவளை இவ்வாறு எழுப்பி தயாராக சொன்னது..


எப்படியோ அம்ரிதா தயார் ஆகி வர இருவரும் தங்கியிருந்த வீட்டின் கதவை பூட்டிக் கொண்டு தங்கள் உடைமைகளுடன் வீட்டு உரிமையாளரிடம் சென்று சாவியைக் கொடுத்து விட்டு வெளியே காத்திருந்த காருக்குள் ஏறிக் கொண்டனர்.. வீட்டில் உள்ளவர்கள் வராமல் டிரைவரை அனுப்பி வைத்திருந்தனர்‌‌. அவர் நம்பிக்கையானவர் என்பதால் இருவரும் பாதுகாப்பாக கதை அளந்தபடி வந்தனர் ..


ஊரை நெருங்க நெருங்க இருவருக்கும் உள்ளுக்குள் அப்படி ஒரு மகிழ்ச்சியான உணர்வு. கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்களுக்குப் பின்னர் ஊருக்கு செல்கின்றனர். அதனால் வந்த மகிழ்ச்சியே இது. இவர்கள் செல்லும் வழியில் முதலில் வருவது அம்ரிதாவின் வீடு என்பதால் அவள் இறங்கிய பின்னரே சக்தி சொல்ல வேண்டும்..



இயற்கை எழிலுடன் கூடிய அழகான பெரிய வீடு... அதனைச் சூழ வயல்வெளியும் தென்னை மரங்களும் இருக்க, சிறிய நீரோடை ஒன்று அவளது வீட்டிற்கு அருகாக சொல்ல என்று பார்ப்பதற்கே மிகவும் அழகாக இருந்தது அவளது வீட்டுச் சூழல். அதனை பார்க்கவே சந்தோஷமாக இருக்கும்.. அவள் சிறு வயதில் சென்னையில் வளர்ந்தவள்.. விடுமுறையின் போது தான் அவள் இங்கு வருவது.. ஆனால் இப்போது இதுவே தனது சொந்த இடம் என்று நினைக்கையிலேயே மகிழ்ச்சி பொங்கியது அவளுக்கு உள்ளுக்குள்.


அவளது வீட்டின் முன் கார் நிற்க சத்தம் கேட்டு அங்கு ஓடிவந்தனர் அவளது தங்கை வர்ஷினி மற்றும் தாய் தமயந்தி இருவரும்..
அவர்களின் பின்னால் வயதின் காரணமாக ஓடி வர முடியாமல் மெல்ல மெல்ல நடந்து வந்தனர் தாத்தா கிருஷ்ணன் மற்றும் பாட்டி ராதா இருவரும்.

அவர்களைக் கண்ட அம்ரிதாவும் காரை விட்டு இறங்கி பாய்ந்து வந்து அணைத்துக் கொண்டாள் தாய் தங்கை இருவரையும்.. அவர்களிடம் செல்லம் கொஞ்சி விட்டு தாத்தா பாட்டியிடம் ஓடியவள் " ஹாய் மை டார்லிங்ஸ்.." என்று இருவரையும் அனைத்து அவர்களின் கன்னத்தில் முத்தமிட பேத்தியின் பாசத்தில் மகிழ்ந்து தான் போனார்கள் அந்த வயதான தம்பதியினர் ..


அவளது பாசப் போராட்டத்தை பார்த்தபடி இருந்த சக்தியை உள்ளே வர வேற்றார் தமயந்தி.. "இல்லை ஆண்ட்டி எங்க வீட்டில எனக்காக பார்த்துக்கிட்டு இருப்பாங்க ..
நான் போகணும் "என்று அவரிடம் கூறி விட்டு தாத்தா பாட்டியிடம் ஆசீர்வாதம் வாங்கியவள் அம்ரிவிடம் சொல்லிக் கொண்டு கிளம்பி விட்டாள்..



அவள் அங்கிருந்து சென்ற பின்னர் தமயந்தி சமைத்து வைத்த உணவை ஒரு பிடி பிடித்து விட்டு ஓய்வெடுதக்க சென்றாள் அம்ரிதா.. மாலை நேரம் எழுந்து வந்தவள் அப்போது தான் வீட்டுக்கு வந்திருந்த தந்தையைக் கண்டு அவரிடம் சென்று செல்லம் கொஞ்சினாள் ..
சந்திரசேகருக்கு இரண்டு மகள்களையும் அவ்வளவு பிடிக்கும்.. எந்த தந்தைக்கு தான் பெண் பிள்ளைகளை பிடிக்காது.. அவர்கள் இருவரும் என்ன கூறினாலும் உடனே யோசிக்காமல் சரி என்று சொல்வார்..


அவர்கள் எதைக் கேட்டாலும் அடுத்த நிமிடமே அதை வாங்கியும் கொடுப்பார் அவர் ..அவர்கள் இருவரின் பாசப் போராட்டத்தையும் பார்த்தபடி இருந்த வர்ஷினி அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் வந்து புகுந்து கொண்டாள்.
அவளை அம்ரிதா முறைத்து பார்க்க
" என்ன நீ மட்டும் அப்பாகிட்ட செல்லம் கொஞ்சுற நானும் அவர் பொண்ணு தானே.." என்று அவளைப் பார்த்து வர்ஷினி கூற "ஏய் நீ தானே இவ்வளவு நாள் பக்கத்துல இருந்த.. இன்னிக்கு தான் நான் வந்து இருக்கேன். எனக்கு இடத்தை தந்திட்டு நீ போ.." என்று கூற அவள் தலையில் கொட்டினாள் அம்ரிதா.




தலையைத் தேய்த்துக் கொண்ட வர்ஷினி அம்ரிதாவின் தலையில் தானும் பங்குக்கு கொட்டினாள். "என்ன டி என் மேலயே கை வச்சுட்ட.. உன்னை இன்னிக்கி நான் சும்மா விடமாட்டேன்.. இந்த அம்ரிதா யாருன்னு உனக்கு காட்டறேன்.." என்று வர்ஷினியை பிடிக்கப் போக அதற்கு முன்னமே அங்கிருந்த சென்றிருந்தாள் வர்ஷினி..


அவர்களை துரத்திச் சென்றாள் அம்ரிதாவும்.
இருவரும் அந்த பெரிய ஹாலை சுற்றி ஓடிக் கொண்டே இருந்தனர்.. இது எப்போதும் நடப்பது தானே என தமயந்தி கண்டு கொள்ளாமல் அவரது வேலைகளை செய்த வண்ணம் இருந்தார் ..தாத்தா பாட்டி இருவரும் இவர்களின் செல்ல சண்டையை ஏதோ கிரிக்கெட் மேட்ச் பார்ப்பது போல் கண் மூடாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்..



அவர்கள் இருவரும் எப்போதும் இப்படி சிறிய சிறிய விடயங்களுக்காக எல்லாம் சண்டை போட்டுக் கொள்வார்கள்.. ஆனால் இருவரும் ஒருவர் மேல் மற்றவர் உயிரையே வைத்து இருந்தனர்..அதிகமாக சண்டை வருவது சந்திரசேகரை முன்னிருத்தி தான்.




"அப்பா எனக்கு .."என்று ஒருத்தியும் "உன்னோட அப்பா மட்டும் இல்லை எனக்கும் அவர் அப்பா தான் "
என்று இன்னொருத்தியும் சண்டையிட்டுக் கொள்வார்கள்.. இருவரின் சண்டையை விலக்க போனால் இடையில் மாட்டிக் கொள்வது அவர்களை விலக்க போகும் பாவப்பட்ட ஜீவன் தான்.



எனவே முன் அனுபவம் காரணமாக யாரும் இடையே செல்வது இல்லை.. இருவரும் சண்டையிட்டு ஓய்ந்து போய் தானாகவே சமாதானம் ஆவது தான் வழக்கம்‌‌..
வர்ஷினி இங்கே பக்கத்தில் உள்ள காலேஜில் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறாள்.. அக்கா என்றால் அவளுக்கு உயிர்.. ஆனால் அவளுடன் சண்டை பிடிப்பது அவளுக்கு பிடித்தமான செயல்களில் ஒன்று
.


சண்டையிட்டு தானாகவே சமாதானமான இருவரும் ஹாலில் உள்ள சோபாவில் வந்து அமர்ந்தனர்.. அங்கு இருந்த ராதா பாட்டி அம்ரிதா
வின் தலையை வருடியபடி
" படிச்சு முடிச்சிட்ட இல்லையா டா கண்ணா.. இப்போ கல்யாணம் பண்ண உனக்கு சம்மதம் தானே.." என்று வாஞ்சையாக கேட்டார்.. "என்ன எனக்கு கல்யாணமா ..நோ வே... நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன் ..வேலைக்கு போகணும், சம்பாதிக்கணும், இன்னும் நிறைய இருக்கு,," என்று தனது மறுப்பைத் தெரிவித்தாள் அவள்.




"ஏண்டா கண்ணம்மா.. யாரையாச்சும் காதலிக்கிறாயா?" என்று மீண்டும் பாட்டி கேட்க அவளோ
" லவ்வா ??
சும்மா போ ராதா எனக்கு அது எல்லாம் செட்டே ஆகாது.. நான் எப்பவும் சிங்கள் தான் ..சிங்கிள் தான் கெத்து.." என்று கூற அவள் கூறியதை கேட்டு சத்தமாக சிரித்த கிருஷ்ணன் தாத்தா தனது மனைவியை பார்த்து
"இப்போ தானே படிச்சி முடிச்சிருக்கா ..அதுக்குள்ள என்ன அவசரம் கல்யாணத்துக்கு.. அவ ஆசைப்பட்ட மாதிரி வேலைக்குப் போகட்டும்.." என்று பேத்திக்கு ஆதரவாகப் பேசினார்..




அவர் தனக்கு சாதகமாக பேசியதில் ஓடிவந்து அவரை அணைத்துக் கொண்டவள் "தேங்க்யூ சோ மச் மை டியர்.." என்று அவரது இரு கன்னங்களிலும் மாறி மாறி முத்தம் பதித்தாள்.. அதில் அவளது தலையை வருடியவர்
" நீ உனக்கு புடிச்சத செய்டா.." என்று கூற ராதாவை பார்த்து நாக்கை துருத்தி பழிப்புக் காட்டினாள் அம்ரிதா.


" என்னமோ பண்ணுங்க" என்று தலையிலடித்துக் கொண்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தார் ராதா பாட்டி.. அவரைக் கண்டு கொள்ளாமல் தாத்தாவும் பேத்தியும் கதையளக்க தொடங்கி விட்டனர்..

***************



அந்தக் கிராமத்தில் இருந்த மிகப் பெரிய வீட்டில் விருந்து தடபுடலாக ஏற்பாடு செய்யப் பட்டு இருந்தது.. காரணம் அவர்கள் வீட்டுச் செல்லப் பேத்தி சக்தி படிப்பை முடித்து விட்டு வந்தமையே.. அந்த ஊரின் பெரிய குடும்பம் என்று அழைக்கப்படுவது அக் குடும்பத்தையே.



அதன் தலைவர் அதாவது வீட்டில் பெரியவர் சிவசுப்பிரமணி அவரது மனைவி வள்ளி... அவர்களுக்கு இரண்டு மகன்களும் ஒரு மகளும் . மூத்தவர் பாலகிருஷ்ணன் அவரது மனைவி கனி அவர்களுக்கு இரண்டு மகன்கள்.. அந்த வீட்டின் முதல் வாரிசு தான் அவர்களது மகன் அபிஜித்..
இரண்டாமவன் தருண்.


சிவசுப்பிரமணி தாத்தாவின் இரண்டாம் மகன் பாலமுருகன்.. அவர் மனைவி தேன்மொழி. அவர்களுக்கு ஒரே மகன் விஹான்.


சிவசுப்பிரமணி தாத்தாவின் ஒரே மகள் தான் அகிலா. அவரது கணவன் சின்னதுரை.. அவர்களுக்கு ஒரே மகள் அவள் தான் சக்தி..



அந்த வீட்டில் சக்தி மட்டுமே பெண் வாரிசு என்பதால் செல்லம் அதிகம்.இவர்கள் அனைவரும் ஒரே வீட்டில் தான் வசித்து வருகின்றனர்.. மிகவும் அருமையான அழகான குடும்பம் அவர்களுடையது.. எல்லோரும் பேசிய படியே உணவருந்த அங்கு ஒருவன் மட்டும் இருக்கவில்லை..


" அம்மாடி கனி எங்க பெரியவனை காணோம் .."என்று தாத்தா மூத்த மருமகள் இடம் கேட்க "இதோ வந்துட்டேன் தாத்தா.." என்றபடி படிகளில் இருந்து இறங்கி வந்தான் அபிஜித் .. அவன் ஆறடி உயரம்.. முறுக்கேறிய உடல்... அலை அலையான கேசம்.. பட்டு வேஷ்டி சட்டை அணிந்து பார்க்க ஹீரோ போல் இருந்தான் ..

தொடரும்...



முதல் அத்தியாயம் பதித்து விட்டேன்..
படிச்சிட்டு எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்க..🥰🥰🥰
 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
29521


அத்தியாயம் 2

" இதோ வந்துட்டேன் தாத்தா.." என்றபடி சாப்பாட்டு மேஜை அருகே வந்து அங்கு உள்ள ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தான் அபிஜித். அவனைக் கண்டதும் புன்னகைத்த தாத்தா
"வாடா கண்ணா வேலையெல்லாம் எப்படி போகுது.. கஷ்டமா இருக்கா?" என்று பாசமாக அவனிடம் வினவ
"ஒரு கஷ்டமும் இல்லை தாத்தா.. அது தான் தம்பிங்க ரெண்டு பேர் இருக்காங்களே.. அப்புறம் எனக்கு என்ன கஷ்டம் வரப்போகுது ..ரொம்ப உதவியா இருக்காங்க ரெண்டு பேரும் .."என்று தம்பிகளை பற்றி கூறினான் அபிஜித்..


உண்மையில் அவனது இரு தம்பிகளும் அவனுக்கு பெரும் உதவியாக தான் இருக்கின்றனர்.. மூவருமே படித்தவர்கள் தான். எனவே மூவரும் சேர்ந்து அவர்களது தொழில்களை பார்த்துக் கொள்கின்றனர் .‌‌அபிஜித் தொழிலை கையில் எடுக்கும் போது இருந்ததை விட இப்போது தொழிலை தன்னால் முடிந்த அளவு உயர்த்தி இருந்தான் அவன்‌‌.. அவனுக்கு மற்ற இருவரும் உறுதுணையாக இருந்தனர்.

"அப்புறம் நம்ம சக்தி படிப்பை முடிச்சுட்டா.. அவளும் நம்ம மில்லுக்கு கொஞ்ச நாள் வேலைக்கு வரணும்னு ஆசைப்படறா.. கொஞ்சம் பார்த்துக்கோப்பா... "என்ற அவனிடம் தாத்தா கூற
"சரி தாத்தா எப்ப வேணும்னாலும் வர சொல்லுங்க பார்த்துக்கலாம்.." என்று அவரைப் பார்த்தே கூறினான்..


அவன் பெரிதாக சக்தியிடம் பேசுவதில்லை ..சிறுவயதில் அவளுடன் நன்றாகத் தான் பேசுவான் ...பழகுவான்... ஆனால் ஒரு வயது வந்ததும் அவன் படிப்பதற்காக வெளியே சென்ற பிறகு அவளுடன் பேசுவது குறைந்து விட்டது... அதன் பிறகு படிப்பு படிப்பு என்று காலம் போக இடையில் அவள் வயதுக்கு வந்ததும் அன்றிலிருந்து அபிஜித் மற்றும் சக்தி இருவருக்கும் திருமணம் என்று பெரியவர்கள் முடிவெடுக்க அன்றிலிருந்து இருவரும் பேசிக் கொள்வது என்ன நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கொள்வதும் இல்லை‌‌.


அது பெரியவர்களுக்கு தெரிந்தாலும் அவர்கள் அதைக் கண்டு கொள்வதுமில்லை.. பெரியவர்களின் முன் மரியாதைக்காக நடந்து கொள்கிறார்கள் என நினைத்துக் கொண்டார்கள் அவர்கள்..

அப்படியே உணவு உண்ட படியே பேசிக் கொண்டு இருந்து விட்டு அவரவர் வேலைகளைப் பார்க்கச் சென்று விட்டனர்.. அபிஜித்தும் அங்கு இருந்து செல்ல போக
"அபி.." என்று அவனது தந்தை அவனை அழைக்க
"அப்பா .."என்ற படி அவரது அருகில் வந்தான் ...
"உண்மையிலேயே உனக்கு கஷ்டமா இல்லையாப்பா.. ரொம்ப வேலை இருக்கா.. பாரு கண்ணெல்லாம் சிவந்து போயிருக்கு.. ராத்திரியில தூங்குறதே இல்லையாப்பா.." என்று வாஞ்சையுடன் கேட்டார் ..
ஏன் என்றால் என்ன கஷ்டம் என்றாலும் வெளியில் செல்வதே இல்லை அவன்..




"அப்படி இல்லப்பா... தம்பிங்க ரெண்டு பேரும் உதவியா இருக்காங்களே எனக்கு அப்பறம் என்ன கஷ்டம் வரப்போகுது.. நீங்க என்னை நினைச்சு கவலைப் படாம இருங்க .."என்று கூறியவன் அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்தான்.. அவனையே பார்த்து இருந்த அவனது தந்தையிடம் வந்த அவனது அன்னையோ
" என்னங்க நம்ம பையனையே பார்த்துட்டு இருக்கீங்க.."
என்று கேட்க



"இல்ல அவன் முன்ன மாதிரி இல்லை... மன்ன எல்லாம் கலகலப்பா இருப்பான்.. ஆனா இப்போ அப்படி இல்ல...அவன் கிட்ட என்னால கேட்கவும் முடியல.. "என்று மனைவியிடம் கவலையாக மகனைப் பற்றி சொன்னார்..


"ஆமாங்க எனக்கும் அப்படித் தான் இருக்கு ..நான் அத்தை கிட்ட இதைப் பத்தி பேசினேன். ஆனா அவுங்க சொல்றாங்க பிஸினஸை கையில எடுத்ததுக்கப்புறம் பொறுப்பா மாறிட்டான்னு... எனக்கு என்னமோ அவனை பார்த்தா அப்படி தோணவே இல்லை"
என்று தன் பங்கிற்கு அவர் கவலையுடன் சொல்ல
"விடு பாத்துக்கலாம்..." என்று மனைவிக்கு ஆறுதல் கூறி விட்டு சென்றார்...



முன்பு எல்லோருடனும் கலகலப்பாக பேசுபவன் இப்போதெல்லாம் தேவைக்கு மட்டுமே பேசினான்.. யாருடனும் பேசாமல் இருப்பது எல்லாம் இல்லை.. பேசுவான் தான்... ஆனால் தேவைக்கு அதிகமாக ஒரு வார்த்தையேனும் அவன் பேச மாட்டான்.

******************

இங்கு இரண்டு மூன்று நாட்கள் தோழிகள் இருவரும் ஊரை சுற்றுவதிலேயே கழித்தனர்.. அவர்களுடன் வர்ஷினியும் சேர்ந்து கொண்டாள் ‌‌... அம்ரிதா வேலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று அன்று தாத்தாவிடம் கூறியதை அவர் தனது நண்பனான சக்தியின் தாத்தா சிவசுப்பிரமணியத்திடம் கூறவே அவரும் சக்தியுடன் சேர்ந்து அவர்களது மில்லுக்கு வேலைக்கு அழைத்து செல்லும் படி கூற அவருக்கு அதுவே சரி எனப் பட்டது..


வெளியில் பெண் பிள்ளைகளை வேலைக்கு அனுப்புவதை விட தெரிந்தவர்களிடம் வேலை செய்யட்டும் என அவர் எண்ணினார்.. அவளது ஆசைக்கு தானே வேலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்கிறாள்.. அது எங்காக இருந்தாலும் சரியே என்பது அவரது எண்ணம்.. எனவே தனது நண்பனிடம் பேத்தியுடன் பேசி விட்டு முடிவு சொல்வதாக சொன்னார்.

சிவசுப்பிரமணி தாத்தா கூறியதை வீட்டில் பேத்தி இருந்த நேரம் அனைவரின் முன்னிலையிலும் கூறினார் அவர்.. சக்தியுடன் தான் வேலை செய்யப் போகிறோம் என்பதில் மகிழ்ச்சி பொங்க அங்கேயே செல்வதாக தாத்தாவிடம் கூறினாள் அம்ரிதா.. அவரிடம் சம்மதம் கூறியதும் அதை தன் நண்பனிடம் கூறினார் கிருஷ்ணன் தாத்தா ..அவரும் பேரனுடன் பேசி விட்டு இன்னும் இரண்டு நாட்களில் இருவரையும் அங்கு செல்லுமாறு கூறினார்..


சக்தியும் அம்ரிதாவும் ஒரே இடத்தில் வேலை செய்யப் போவதால் தனக்கு பார்ட்டி கட்டாயம் வேண்டும் என்று அடம் பிடித்து இருவரையும் பக்கத்தில் உள்ள நகரத்திற்கு அழைத்துச் சென்று ஓட்டலில் ஒரு கட்டு கட்டினாள் வர்ஷினி.


தாத்தா கூறியதின் படி அடுத்து வந்த இரண்டு நாட்கள் ஊர் சுற்றி விட்டு மூன்றாம் நாள் மில்லுக்கு சென்றனர் சக்தி அம்ரிதா இருவரும்.. மில்லில் வைத்து தான் அவர்களது மொத்த தொழில்களின் அதன் கணக்கு வழக்குகள் பார்ப்பது அவர்களுடைய வழக்கம்.. அதாவது தென்னன் தோட்டத்தின் வரவு செலவு, வாழைத் தோட்டத்தின் வரவு செலவு, நெல் பயிர் செய்கையின் வரவு-செலவு, கரும்பு தோட்டத்தின் வரவு செலவுகள் ,பாக்கு தோட்டத்தின் வரவு செலவு என அனைத்தையுமே இங்கு உள்ள அலுவலக அறையில் வைத்தே பார்ப்பார்கள்..


இந்த மில்லும் இரண்டாகப் பிரிக்கப் பட்டு தான் வேலைகள் நடக்கின்றன.. ஒன்றினில் நெல் ஏற்றுமதி இறக்குமதி போன்றனவும் மற்றயதில் கரும்பு அலையும்.. எனவே இங்கு அதிகமான வேலைகள் உண்டு.. அதை தவிர அபிஜித் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் கம்பெனி வேறு சொந்தமாக நடத்தி வருகிறான். ஆனால் அதில் வேலை செய்வது அனைத்துமே அவனுடைய நண்பர்கள்.. அவனது ஊருக்கு அடுத்து உள்ள ஒரு நகரத்தில் தான் அந்த அவனுடைய கம்பெனி இருப்பது.. ஆகவே தான் அவனுக்கு வேலைகள் அதிகம்..


இவர்கள் இருவரும் மில்லுக்கு செல்லும் போது அங்கு அபிஜித் இல்லை.. தருண் மற்றும் விஹான் இருவருமே இருந்தனர் ..அவர்கள் இருந்ததை கண்டதும் தான் அம்ரிதாவிற்கு மூச்சே வந்தது ..சக்தி தருணுடன் பெரிதாக பேசுவது இல்லை ..ஆனால் விஹானுடன் நன்கு பேசுவாள்..



அவள் விஹானுடன் பேசுவதாகல் அவனுடன் அம்ரிதாவும் நட்பாக பழகினாள்.. அதே போல் சில சமயம் தருனை கண்டாலும் இவள் பேசுவது உண்டு.. ஆனால் அவளுக்கு அபிஜித்தை பிடிக்காது ..ஓரிரு முறைதான் அவள் அவனை கண்டிருக்கிறாள்.அதிலேயே அவனை பிடிக்கவில்லை அவளுக்கு..



அவன் பெண்கள் பக்கமே பார்வையை திருப்ப மாட்டானே அந்த காண்டு தான் நம் நாயகிக்கு.. அவன் கெத்தாக இருப்பதை பார்த்து அனைவரும் ரசிக்கும் போது இவள் மட்டும் திமிர் பிடித்தவன் என்று திட்டுவாள் அவனை.

அதே போல் சில கூட்டங்களில் பெண்களின் கண்கள் அவனைப் பார்க்கும் போது அதற்காகவே இவன் இப்படி நடந்து கொள்கிறான் இடியட் என்று அவனை சம்பந்தமே இல்லாமல் திட்டுவாள்.. சக்திக்கும் அவனுக்கும் திருமணம் பேசி வைத்து இருப்பது அவள் அறிந்த விடயமே ...ஆனால் இருவருக்கும் ஜோடிப் பொருத்தம் அவ்வளவு நன்றாக இருக்காது என்பது அமிர்தாவின் கருத்து ..அதை ஓரிரு முறை சக்தி இடம் கூட விளையாட்டாக அவள் கூறியது உண்டு..


ஒரு புன்னகையுடன் சக்தி அதை கடந்து விடுவாள் ...இப்போதும் அவன் தான் இங்கு இருப்பானோ என பயந்தபடி தான் இங்கு வந்து இருந்தாள் அவள்.. காரணம் அவனைக் கண்டாலே அவளுக்கு பயம்.. உண்மை அதுதான்... அதனை மறைக்க வெளியில் அவனைத் திட்டிக் கொண்டே இருப்பாள் அம்ரிதா‌‌. இதுவரை அவனுடன் நேரில் நின்று பேசியதே இல்லை அவள்.

அம்ரிதாவையும் சக்தியையும் கண்டதும் விஹான் புன்னகை முகமாக
"வாங்க ...வாங்க ...நீங்க வரும் வரைக்கும் தான் நாங்க காத்துக்கிட்டு இருந்தோம்..." என்று இருவரையும் கலாய்த்த படி வரவேற்றான்..
" என்ன நக்கலா..?" என்று கேட்ட படியே உள்ளே வந்தாள் அம்ரிதா
.



அவள் பின்னே சக்தியும் உள்ளே வந்தாள்.. அங்கு இருந்த தருணும் புன்னகையுடன்
"உட்காருங்க ..இன்னைக்கு அண்ணன் இல்லை அவனோட ஆபிசுக்கு போய்ட்டான் ..என்கிட்ட உங்களுக்கான வேலையே சொல்லிட்டுத் தான் போனான்.." என்றபடி தங்களது தொழில் பற்றியும் அதனை பராமரிப்பது பற்றியும் கூறினான் அவர்களுக்கு விளங்கும் படி...


அதனை இருவருமே கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டனர் ..முதல் நாள் எந்த வேலையும் செய்ய வேண்டாம் என்றும் விகானுடன் முழுதாக அனைத்து இடங்களையும் சுற்றிப் பார்க்கும் படியும் கூறினான்.. அவர்களும் சரி என்று அங்கிருந்து செல்கையில்
"ஆல் த பெஸ்ட்.." என்று புன்னகையுடன் கூறிய படியே அனுப்பி வைத்தான் அவர்களை.




விஹான் நல்ல கலகலப்பானவன் என்பதால் மூவரும் அன்று முழுவதும் அனைத்து இடங்களையும் சுற்றிப் பார்த்தனர்.. அன்றுஅவர்களின் நேரம் இனிமையாக கழிந்தது
. தொழிலைப் பற்றியும் விவரமாக சொல்லிக் கொடுத்தான் அவன்... இடையிடையே இருவரையும் பேசிப் பேசியே சிரிக்க வைத்தான்.



மாலை நேரம் அவர்கள் தென்னந்தோப்பில் இருந்து நடந்து வரும் போது அவ்வழியாக காலேஜில் இருந்து தனது ஸ்கூட்டியில் வீடு வந்து கொண்டு இருந்தாள் வர்ஷினி ..இவர்கள் மூவரையும் கண்டு அங்கு வந்து அவர்களின் முன் வண்டியை நிறுத்தினாள்.



அவளை கண்ட விஹான்
"ஏய் சில்வண்டு காலேஜ் எல்லாம் எப்படி போகுது..?" என்று கேட்க அவனது சில்வண்டு என்ற அழைப்பு அவளை கோபப்படுத்தியது போலும்.. அவனை முறைத்துப் பார்த்தவள் "அதெல்லாம் நல்லாத் தான் போகுது.. ஆமா அதுல என்ன சந்தேகம் ஐயாவுக்கு?" என்று கேட்டாள்.

இருவரின் சண்டையையும் மற்ற இருவரும் அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டே இருந்தனர்..
" எனக்கு என்ன சந்தேகம்னா உன்ன மாதிரி ஒரு ஆள் இருக்கும் போது எப்படி அந்த காலேஜ் உருப்படும்னு தான் ..வேற ஒன்னும் இல்லை.." என்று அவன் அவளுக்கு பதிலளிக்க..

" டேய் உன்னை.." என்ற படி அவனை அடிக்க வேண்டி கோபமாக ஸ்கூட்டியை விட்டு இறங்கினாள் வர்ஷினி.

தொடரும்...



ஹாய்..
அடுத்த யூடி போட்டுட்டேன்..😃😃
நீங்க கருத்து சொன்னால் தான் என்னால அவசரமா யூடி தர முடியும்..🤪
 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 3



விஹான் தன்னை கலாய்த்ததில் கோபம் கொண்ட வர்ஷினி
"டேய் உன்னை.." என்றபடி அவனை அடிக்க வேண்டி ஸ்கூட்டியை நிறுத்தி விட்டு இறங்கினாள். அவள் ஸ்கூட்டியை பாதுகாப்பாக நிறுத்த எடுத்த நேரத்தில் "மீ எஸ்கேப்..."என்ற படி அங்கிருந்து சிறிது தூரம் ஓடியவன் நின்று திரும்பி இவர்களைப் பார்க்க
"என் கையில் சிக்கும் போது இருக்கு டா உனக்கு.." என்று வர்ஷினி சொல்ல அதனை கண்டு கொள்ளாதவன்
" சக்தி நீ பத்திரமா வீட்டுக்கு வந்து சேரு.." என்றுவன் அங்கிருந்து சென்று விட்டான்.


"பாருங்க எனக்கு பயந்து போரான் பயந்தாங்கோலி.." என்று விஹானை திட்டினாள் வர்ஷினி.. "ஏய் விடுடி ."என்று தங்கையை சமாதானம் செய்தாள் அம்ரிதா.. "மறுபடி மாட்டுவான் என்கிட்ட அப்போ அவனை பார்த்துக்கிறேன்.." என்று அவன் சென்ற திசையை பார்த்து கூறியவள் மீண்டும் இவர்கள் பக்கம் திரும்பி


"சரி நீங்க ரெண்டு பேரும் எப்படி இங்க வந்தீங்க நடந்தே வா?" என்றாள்..
" ஆமா அப்படியே இவங்களோட தோப்பு எல்லாம் பார்த்துட்டு மூணு பேரும் நடந்து தான் வந்தோம்.." என்று அம்ரிதா சக்தியைக் காட்டி கூறினாள்.


"சரி வாங்க ரெண்டு பேரும் இன்ஸ் கூட்டிலேயே போகலாம்.." என்று அழைத்தாள் வர்ஷினி ..
"என்னது ஒரே ஸ்கூட்டில மூணு பேரா... நான் வரமாட்டேன். எனக்கு பயமா இருக்கு.." என்று சக்தி மறுக்க அவளை இழுத்துக் கொண்டு சென்று ஸ்கூட்டியில் அமரவைத்து அக்கா தங்கை இருவரும் அவளது முன்னாலும் பின்னாலும் அமர்ந்து கொண்டனர்..



அம்ரிதா இப்போது வண்டி ஓட்ட சக்தியின் பின்னால் அமர்ந்து கொண்டாள் வர்ஷினி.. மூன்று பேரை சுமந்து கொண்டு அந்த ஸ்கூட்டி மெல்ல மெல்ல அந்த சாலையில் சென்று கொண்டிருக்க திடீரென முன்னால் வந்த காரை பார்த்து பயந்த சக்தி அம்ரிதாவின் இடுப்பை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டாள்..அம்ரிதாவிற்கு சற்று கூச்சம் அதிகம்..


எனவே இவள் இடுப்பை பிடித்ததும் கூச்சத்தில் அவளது கைகளில் நடுக்கம் ஏற்பட மூன்று பேரின் பாரத்தை தாங்க முடியாத ஸ்கூட்டியும் மெல்ல வளைந்தது.. அதனை மற்ற பக்கம் திருப்ப என்று நினைத்து ஒரேயடியாக திருப்ப முன்னால் வந்த காரும் இவர்களை நெருங்கியிருக்க அதன் மீது சென்று மோதினாள் அம்ரிதா..



இவர்களின் நல்ல நேரமோ என்னவோ இவர்களின் தடுமாற்றத்தை கண்ட காரை ஓட்டி வந்தவர் வேகத்தை குறைத்து இருந்தமையால் மூவரும் சிறு சிறு காயங்களுடன் தப்பித்தனர்.

முதலில் எழுந்து கொண்ட அம்ரிதா கைகளை தேய்ததபடி கார் காரனை திட்ட ஆரம்பித்தாள்.. "யோவ் உனக்கு பார்த்து வர தெரியாது ..கண்ண எங்கே வச்சிருக்க... அழகான பொண்ணுங்க முன்னாடி வந்தா போதுமே ..அவங்களையே பாத்திட்டு வந்து மோதிட வேண்டியது லூசு பயலே.." என்று காரை ஓட்டி வந்தவர் யார் என்று கூட பாராமல் தனக்கு காயம் ஏதும் ஏற்பட்டிருக்கிறதா என்று ஆராய்ந்த படி அவனை திட்டி தீர்த்தாள் ..


"அடியே உன்னை மட்டுமே பார்க்கிறியே ..எங்களையும் கொஞ்சம் தூக்கி விடுடி.." என்று சக்தி சொல்ல அப்போது தான் மற்ற இருவரும் இன்னும் எழுந்து கொள்ளாததை கண்டு அவர்களுக்கு உதவி செய்தாள் அம்ரிதா.. பின்னால் உட்கார்ந்து வந்ததால் வர்ஷினிக்கு மட்டும் லேசாக இடுப்பு பிடித்துக் கொண்டது..

" அம்மா என்னால முடியலையே.." என்று வர்ஷினி கத்த
"நீ தானே மூணு பேரும் ஒண்ணா போலாம்னு கூட்டிட்டு வந்த.. உனக்கு வேணும் டி ..."என்று சக்தி அவளைத் திட்டினாள்..
" என்னங்கடி நீங்க ரெண்டு பெரும் சண்டை போடுறீங்க.. சும்மா கொஞ்ச நேரம் சத்தம் போடாம இருங்க.. அந்த கார் காரனை ஒரு கை பார்க்கலாம்.." என்று வீரமாக கூறி விட்டு திரும்ப அங்கு நின்று இருந்தான் தருண்.


"ஐயோ இவரா?" என்று சக்தி பதற "இவனா?" என்பது போல் சர்வசாதாரணமாக பார்த்த அம்ரிதா அவன் முன் போய் நின்று
" தருண் நான் உங்க கிட்ட இருந்து இதை எதிர்பார்க்கல." என்று
தன் தப்பை மறைக்க அவனை குற்றம் சாட்டினாள்.. இவள் என்ன தான் சொல்ல வருகிறாள் என்று அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான் அவன் ..

"முன்னாடி அழகான பொண்ணுங்க வந்ததும் உங்க கண்ட்ரோல மிஸ் பண்ணிட்டீஙகளே நீங்க ..நாங்க மூணு பேர் என்றதால பரவாயில்லை.. வேறு யாராவது இருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும்.." என்றாள் அவனைப் பார்த்து.. ஏதோ அவனது தப்பை பெரிய மனது பண்ணி மன்னிப்பது போல்..




அவளை தான் வர்ஷினி , சக்தி இருவரும் ஆவென வாயைப் பிளந்தபடி பார்த்துக் கொண்டே இருந்தனர்.. அவர்களுக்கு தெரியும் யாருடைய தவறு என்று ..அத்தோடு நிறுத்தாமல் மேலும் பேசினாள் அம்ரிதா ..

"ஆமா இவ்வளவு கேவலமா கார் ஓட்டுறீங்களே... உங்களுக்கு யார் லைசன்ஸ் கொடுத்தா ?" என்று கேட்க
"மேடம்க்கு யாரு லைசன்ஸ் கொடுத்தாங்களோ அவங்களே தான்.." என்றபடி காரின் பின் கதவை திறந்து கொண்டு இறங்கி வந்தான் அபிஜித்..



அவனது குரலைக் கேட்டு பேசிக் கொண்டு இருந்தவள் மட்டுமல்ல அவள் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்த மற்ற இரு பெண்களுமே பயந்து விட்டனர்... அவன் தருண் போல சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்பவன் எல்லாம் இல்லையே ..அதனால் வந்த பயம் தான் இது.. இவனும் உடன் இருக்கிறான் என தெரியாமல் பேசிய தனது மடத் தனத்தை என்னவென்று சொல்ல என மனதில் நினைத்த படி திரும்பி சக்தியையும் வர்ஷினியையும் பார்க்க


அவர்களோ அம்ரிதா தங்களை பார்ப்பதை உணர்ந்து அவளது பார்வையை சந்திக்காமல் கீழே பார்த்துக் கொண்டு நின்று இருந்தனர்.. அவர்களை முறைத்துப் பார்த்தவாறு ஆண்கள் பக்கம் திரும்பி ஈ என்று இளித்து வைத்தாள் அம்ரிதா..

அவளது செய்கை கண்டு தருணுக்கு சிரிப்பு வந்தது.. இவ்வளவு நேரம் வாய் அடித்தவள் இப்போது அபிஜித்தை கண்டு அமைதியானதை பார்க்க சிரிப்பை அவனால் கட்டுப்படுத்தவே முடியவில்லை.. அவன் சிரிப்பை அடக்குவதைக் கண்டவள் அவனை முறைத்துப் பார்த்தாள்.." ஹலோ அங்க என்ன முறைப்பு.. என்னை பாருங்க மிஸ்..."என்றான் அபிஜித்..

அவனைப் பார்க்க முடியும் என்றால் பார்க்க மாட்டாளா என்ன.. அவனைப் பார்க்காமல் எங்கெங்கோ பார்த்து வைத்தாள் அவள். அவளது செய்கையை கண்ட மற்ற மூவரும் அவள் ஏதாவது செய்து கொள்ளட்டும் என்று அமைதியாக நின்று கொண்டனர் ..
"ஆமா என்ன சொன்னீங்க அழகான பொண்ணுங்களா யாரது?" என்று சுற்றும் முற்றும் தேடுவது போல் பாவனை செய்தான் அவன்..

" ஏன் எங்களை பார்த்தா அழகான பொண்ணுங்க மாதிரி தெரியலையா?" என்று மனதில் தான் நினைத்தாள் .. வெளியில் பாவமாக முகத்தை வைத்து கொண்டாள்.
" மூன்று பேருமே ஒரே வண்டியில் வந்தது உங்க தப்பு.. பாவம் பார்த்து நாங்க வேகத்தை குறைச்சு வந்தா நக்கலா பேசுற.. எங்க காரும் ஸ்பீடா வந்திருந்தா மூன்று பேருமே போய் சேர்ந்து இருப்பீங்க.." என்று வானத்தை நோக்கி கை காட்டினான்..


அம்ரிதா இன்னும் வாய் திறந்து எதுவும் பேசவில்லை.. அவளை பார்க்க பாவமாக இருக்க தருண் தான் "அண்ணா விடுங்க பாவம் சின்னப் பொண்ணுங்க தானே.." நின்று அவளுக்காகப் பரிந்து பேசினான்.. அவனது சொல்லைக் கேட்டு முடிந்தமட்டும் அம்ரிதாவை முறைத்தவன் காரில் ஏறினான்..



தருணும் அவளிடம் தலையசைத்து விட்டு
"சக்தி எங்க கூட வரியா?" என்று சக்தியை பார்த்து கேட்க
"நாங்க கொண்டு வந்து விடுறோம்" என்றாள் அம்ரிதாஅவனிடம்
.. சரி என்றவன் காரில் ஏறி காரை கிளப்பிக் கொண்டு சென்று விட்டான்..



அவர்கள் சென்ற பிறகு திரும்பி தங்கை தோழி இருவரையும் முறைத்துப் பார்த்தாள் அம்ரிதா.. இருவருமே அவளைப் பார்த்து ஈ என்று இளித்து வைத்தனர்.. அதைக் கண்ட கண்டவள்
"ச்சீ வாயை மூடுங்க கேவலமா இருக்கு .."என்று அவள் சொல்ல "எப்படி அவங்களை பார்த்து நீ சிரிக்கும் போதும் இப்படி தான் இருந்து இருக்கும்.." என்று சக்தி சொல்ல



"இவ்வளவு கேவலமாவா சிரிச்சேன்.. என் சிரிப்பை எப்படி சகிச்சிக்கிட்டாங்களோ.‌"என்று சத்தமாக புலம்பினாள்.. அதைக் கேட்டு மற்ற மூவரும் சிரிக்க
"சரி சரி சிரிச்சது போதும் .. வண்டிக்கு என்ன ஆச்சோ?" என்று வண்டியை தூக்கி பார்த்தாள்.


"கடவுளே ரொம்ப நன்றி..வண்டிக்கு எதுவுமே ஆகல.. இல்லைனா பாட்டிக்கு யாரு பதில் சொல்றது?"
என்று வர்ஷினி புலம்பினாள்.வர்ஷினி தத்தி தத்தி நடக்க ஸ்கூட்டியை தள்ளிய படியும் சக்தி அவர்களுடன் நடந்த படியும் வந்தாள்..


"உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ணு போ என் இடுப்பு போயிடுச்சு " என்றபடி வந்த வர்ஷினி அவர்களின் வீட்டை கண்டதும் நேராக நடப்பது போல் நடக்க முயன்றாள்.
இங்கு நடந்த விடயம் பாட்டி மற்றும் தாயினது காதுக்கு சென்றால் அன்று இரவு சகோதரிகள் இருவருக்கும் உணவு இருக்காது என்பது நிச்சயம்.. எனவே தான் வலியையும் பொறுத்துக் கொண்டு நன்றாக நடந்தாள்..


அவளை பார்த்து மற்ற இருவரும் வாயை பொத்தி சிரிக்க
" நைட்டு சாப்பாடு முக்கியம்.." என்றபடி உள்ளே சென்றாள் அவள்.. சக்தியுடன் அவளது தாயும் பாட்டியும் பேசியதால் இவளை பெரிதாக கண்டு கொள்ளவில்லை.. எனவே தப்பித்தோம் என்று அறைக்குள் நுழைந்து கொண்டாள் அவள்..



" பாட்டி நான் சக்தியை வீட்ல விட்டுட்டு வந்துடறேன்.." என்றபடி சக்தியை அழைத்துக் கொண்டு சென்றாள் அம்ரிதா.. ஸ்கூட்டியை வீட்டு வாசலில் நிறுத்தி சக்தியை இறக்கி விட்டு தனது வீடு நோக்கி செல்ல திரும்புகையில்
"அம்மாடி அம்ரிதா வீட்டு வாசப்படி வரை வந்துட்டு உள்ள வராம போற" என்றபடி அங்கு வந்தார் வள்ளிப் பாட்டி...


"ஐயோ பாட்டி இப்போ டைம் இல்ல.. அப்புறமா வரேன்.." என்று அவள் அங்கிருந்து செல்ல பார்க்க பாட்டி விடுவதாக இல்லை.. ஒரு வயதானவரை ஏன் கெஞ்ச வைக்க வேண்டும் என்று அவருடன் உள்ளே சென்றாள்.. அவளுக்கு அபிஜித் வீட்டில் இருப்பான் என்று தெரியும்.. ஏனெனில் அவர்கள் வந்த கார் தான் அங்கு இருக்கிறதே.. எனவே தான் அங்கிருந்து செல்ல பார்த்தாள் அவள்..


அந்த வீட்டில் உள்ளோருக்கு அம்ரிதா , வர்ஷினி இருவரையும் ரொம்பவே பிடிக்கும்.. பெண் பிள்ளை என்று சக்தி மட்டுமே இருக்க அவர்களுடனும் நன்றாக பழகினார்கள்.. அதிலும் சக்தி அதிகம் பேச மாட்டாள். ஆனால் மற்ற இருவரும் வாயாடி.. வாய் மூடாமல் பேசிக் கொண்டே இருப்பார்கள்..



அதனால் அவ்வளவு பிடிக்கும் அங்குள்ளவர்களுக்கு.." முதல் நாள் வேலை எல்லாம் எப்படி போச்சு ரெண்டு பேருக்கும்?" என்று கேட்டபடி அவர்கள் முன் காபியை நீட்டினார் தேன்மொழி ..
"சூப்பரா போனது அத்தை.. அதுலயும் நான் செஞ்ச வேலையைப் பார்த்து உங்க பெரிய பையன் அபிஜித் இருக்காரு இல்ல அவரு என்னை புகழ்ந்து தள்ளிட்டாருன்னா பாத்துக்கோங்க.. இனிமேல் என்கிட்ட தான் அவரே வேலை கத்துக்க போகிறாராம் .."என்று கதை அள்ளி விட சக்தி வாயில் கை வைத்தாள்..


" யாரும் நம்ம அபியா அப்படி சொன்னான்?" என்று படி சக்தியின் தாய் அகிலா அங்கு வந்தார்..
" ஏன் உங்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லையா சித்தி? நீங்க என்னை சந்தேகப் படுறீங்களா?" என்றாள் அம்ரிதா சோகமாக முகத்தை வைத்தபடி.


"அவங்க உன்னை சந்தேகப்பட லேயே நீ சொல்றது பொய்னு .." அவங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும் என்றபடி அவள் முன் வந்தான் விஹான்..
"ஹாய்.." என்று அவன் பக்கம் திரும்பி அவனைப் பார்த்து கையசைத்தவள் அப்போது தான் கண்டாள் அவன் பின்னால் மொத்த குடும்பமுமே நிற்பதை..


அவர்களுடன் அபிஜித்தும் அவளை தான் முறைத்துக் கொண்டு இருந்தான்.
அவனைக் கண்டு பயந்தவள்
" நான் போயிட்டு வரேன் .."என்றபடி அங்கிருந்து ஓடியே சென்று விட்டாள் அம்ரிதா..

தொடரும்..

 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 4

"அம்மா , பாட்டி நான் போயிட்டு வரேன்.." என்றபடி அந்த காலை நேரத்தில் தன்னுடைய வேலைக்காக கிளம்பிக் கொண்டு இருந்தாள் அம்ரிதா ..
நேற்று அபிஜித் முன்னிலையில் அவள் பேசிய அனைத்தும் காலம் நேரம் தெரியாமல் அவள் மூளையில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது..
இன்று அவன் கையில் சிக்கினால் உன் நிலைமை அவ்வளவு தான் என்று மனமும் அவளை பயமுறுத்தியது.

இருந்தும் இரண்டாவது நாளே லீவு போட முடியாத காரணத்தால் வேலைக்குக் கிளம்பிக் கொண்டு இருந்தாள் அவள்.. செல்லும் வழியெல்லாம் அவனின் நினைப்புதான்.. வேறொன்றுமில்லை அவன் என்ன செய்வான் என்ற பயம் அவளுக்கு.. ஒன்றா இரண்டா கூறினாள்.. எத்தனை பொய்கள் ...அதை அவன் கேட்பான் என்று இவள் கனவா கண்டாள்.. எப்படியோ அவளது ஸ்கூட்டியில் மில்லுக்கு வந்து சேர்ந்து இருந்தாள்.

உள்ளே சென்று பார்க்க யாரும் இன்னும் வந்திருக்கவில்லை. எனவே அங்கு சுற்றிப் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டாள் அவள்.. அப்போது தான் அங்கு வேலை செய்பவர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்து கொண்டு இருந்தனர். அப்போது அங்கு வேலை செய்யும் ஒரு பெண்மணி மூன்று வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு குழந்தையுடன் வந்தாள்..



அவரை கேள்வியாக பார்த்த வண்ணம் இருந்தாள்..
இங்கு எல்லாம் ஏன் இவ்வாறு சின்னக் குழந்தைகளைக் கூட்டிக் கொண்டு வருகின்றார்கள் என அந்தப் பெண்மணியை பார்க்க அவளை கண்டு சிறு புன்னகையுடன் கடந்து செல்ல "அக்கா ...' என்று அவரை நிறுத்தி இருந்தாள்.


"என்னம்மா ?.."என்றபடி அவரும் வர குழந்தையின் கன்னத்தைக் கிள்ளி முத்தம் வைத்தவள் "என்னக்கா இது இங்கெல்லாம் போய் இவ்வளவு சின்ன குழந்தையை கூட்டிட்டு வரீங்க..?" என்று அவரிடம் கேட்க
" நாங்க இங்க குழந்தையை வச்சுக்குறதில்லம்மா.. அதோ அங்க இருக்கு பாருங்க ஒரு கட்டிடம் அங்க தான் எல்லாக் குழந்தைகளையும் விடுவோம்.. இடையில போய் பார்த்துட்டு வருவோம்.. இப்போ அங்க யாருமே இல்ல.. அதான் இந்த இடத்திற்கு கூப்பிட்டு கிட்டு வந்து இருக்கேன்.." என்று சொல்ல அவரை வியப்பாக பார்த்து இருந்தாள் ‌..


அவர் காட்டிய இடத்தில் ஒரு சிறிய வீடு இருந்தது..அது மில்லுக்கு சற்று தூரத்தில் இருந்தது.. முற்றத்தில் பூக்கள் நடப்பட்டு அழகாக அமைக்கப் பட்டிருந்தது அவ்வீடு..
" அது என்ன அக்கா வீடு மாதிரி இருக்கு. யாரோட வீடு? நீங்க இங்க வந்துட்டா பசங்களை எல்லாம் யாரு பார்த்துப்பாங்க?" என்று இவற்றை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தோடு கேட்டாள் அம்ரிதா..

"உனக்கு விஷயமே தெரியாதா.. எல்லாம் பெரிய தம்பியோட ஏற்பாடுதாம்மா.. எங்க வீட்ல எல்லாம் ஆம்பளை மட்டும் வேலைக்கு போய் கட்டாது.. அதனால பொம்பளைங்களும் வேலைக்குப் போயே ஆகணும் என்ட கட்டாயம்.. அதனால தான் குழந்தைகளை பாத்துக்க அந்த வீட்டை வாங்கி அதுல ஒரு ஆளை வேலைக்கு வைத்து குழந்தைகளையும் பார்க்க ஏற்பாடு பண்ணி இருக்காரு பெரிய தம்பி.. இப்பதான் நிம்மதியா வேலை செய்ய முடியுது.. அவரும் நல்லா இருக்கணும்... நான் வரேன்.." என்று கூறி முடித்து விட்டு சென்றார்..


" என்னடா நடக்குது இங்க?" என்று பார்த்திருந்தாள்‌.. நகரத்தை போல் இவ்வாறு ஒரு இடத்தை அவள் இந்த கிராமத்தில் எதிர்பார்க்கவில்லை..
மூளைக்காரன் தான் என்று அவனை மெச்சிக் கொண்டாள்.. அவளது யோசனையை கலைப்பது போல் "ஹூ..." என்று சத்தம் அவள் காதருகே கேட்க திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்க்க விஹான் நின்று இருந்தான்.. அவன் பின் சக்தி சிரித்துக் கொண்டு இருந்தாள்.


"டேய் லூசு பயந்திட்டேன் தெரியுமா?" என்று அவனை அடிக்க அவளின் கையை தட்டி விட்டு "பயப்டனும்னு தானே இப்படி பண்ணது.." என்றபடி கூறி சிரிக்க அவனை அடிக்கத் துரத்தினாள்.

அவனோ சக்தியை சுற்றி ஓடினான். இவளும் விடுவேனா என்று துரத்தினாள்.
" எங்கே என்னை பிடி பார்க்கலாம்.." என்ற படி அவளுக்கு போக்குக் காட்டிய படி ஓடிக் கொண்டிருந்தான்..


துரத்திச் சென்றவன் நிற்கவும் அவன் மீது மோதி நின்றாள் அம்ரிதா.. அவனது முதுகில் இவளது தலை பட்டு வழிக்க
"டேய் லூசு பயலே.. சொல்லிட்டு நிக்க மாட்டியா? பாரு தலை எப்படி வலிக்குதுன்னு.." என்ற படி தலையை தேய்த்துக் கொண்டே கூற அப்போதும் அவனிடமிருந்து பதில் வராததைக் கண்டு இவனுக்கு என்ன ஆச்சு என்றபடி முன்னால் வர அங்கு அவர்களை முறைத்தபடி நின்றிருந்தான் அபிஜித்..



"ஐயோ டிராகன்.." என்று அம்ரிதா சத்தமாக கத்தி சொல்ல அவனோ அவளை முறைத்துப் பார்த்தான். அப்போது தான் அவள் மனதில் நினைத்ததை சத்தமாக சொல்லியது புரிந்தது அவளுக்கு.. இப்போது என்ன செய்வது என மற்ற இருவரையும் பார்க்கப் தலை குனிந்தபடி நின்று இருந்தனர் அவர்கள்.



மறுபடியும் இவனிடம் மாட்டிக் கொண்டோமே என்று தான் நினைத்தாள் அவள்..
" என்ன நினைச்சுட்டு இருக்கீங்க.. இது என்ன சென்னைனு நினைச்சுட்டு இப்படியெல்லாம் பண்ணுறெங்களா.. கொஞ்சமாவது அறிவு வேணாம் பாக்கறவங்க என்ன நினைப்பாங்கன்னு யோசனை கூட இல்லாம இப்படி வர்ற வழில நின்னு விளையாடிட்டு இருக்கிறீங்க என்ன இது ?"என்று அவர்களுக்கு மட்டும் கேட்கும்படி அழுத்தமான குரலில் பேசினான்..



" ஐயோ காலைல யார் மூஞ்சில முழிச்சேனோ இவன் கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு முழிக்க வேண்டியிருக்கு கடவுளே என்னை காப்பாத்து" என்று மனதில் பேசியது வேறு யாருமில்லை இவற்றிற்கெல்லாம் காரணமான அம்ரிதா தான்.



"சாரி அண்ணா.." இப்போது வாயை திறந்தான் விஹான். அதில் கோபம் குறைய
" சரி போய் வேலையை பாருங்க இதுவே முதலும் கடைசியுமாய் இருக்கணும். மறுபடி இப்படியெல்லாம் நடக்க கூடாது புரிஞ்சுதா..?" என்று கேட்க மூவரும் புறிந்தது என்பதை போல் தலையசைத்தனர் தப்பித்தோம் என்ற மனநிலையோடு..


அவர்கள் மூவரும் தலையசைத்ததைப் பார்த்தவன் தலையை இருபுறமும் ஆட்டி விட்டு உள்ளே சென்றான்..

அபிஜித் தனது வேலையில் கவனமாக இருக்க லேசாக கதவை தட்டியபடி உள்ளே வந்தனர் இருவரும்..
" வாங்க.." என்றவன் நிமிர்ந்து கூட பார்க்காமல் தனது வேலைகளை செய்து கொண்டு இருந்தான்..
" ஐயா எங்களை நிமிர்ந்து பார்க்க மாட்டாரோ.." என்று மனதில் அவனுக்கு கவுண்டர் கொடுத்தாள் அம்ரிதா.. அவளது குரல் கேட்டதைப் போல் சட்டென அவர்களை அவன் நிமிர்ந்து பார்க்க இவளோ கண்களை விரித்துப் பார்த்தாள்..

அவளது செய்கையை விசித்திரமாக பார்த்தவன்
"என்ன விஷயம்?" என்று கேள்வியாக கேட்க இருவருமே எதுவும் பேசாமல் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.. அதில் எரிச்சல் ஆனவன்
" ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்க்கனும்னா வெளியே போய் பார்த்துக்கோங்க.. இங்கே எதுக்காக வந்தீங்கன்னு சொல்லிட்டு போங்க.. எனக்கு டைம் இல்லை.." என்று கூறவே அமிர்தாவுக்கும் கோவம் வந்தது.. இருந்தும் தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டாள் அவள். இப்போது அவளுடைய முதலாளி ஆயிற்றே அவன்.


"எங்களுக்கான வேலையே சொன்னீங்கன்னா போயிடுவோம்.." என்று சக்தி தான் பேசினாள். இப்போது அவளை வியப்பாகப் பார்த்தான் அபிஜித்.. அவள் தான் எத்தனையோ வருடத்திற்கு பிறகு அவனுடன் பேசுகிறாளே.. அதனால் வந்த வியப்புத் தான் அவனுக்கு..
"ஓ சாரி .."என்றவன் இருவருக்குமான வேலைகளை கூறினான்..

" சக்தி நீ இன்னிக்கே தென்னந்தோப்புக்கு போ .விஹான் கூட வருவான்.. இன்னிக்கு ரெண்டு மூணு லோட் போகணும் ..கணக்கு வழக்கெல்லாம் பாரு.." என்றதும் சரி என்று சொன்னவள் திரும்பி அம்ரிதாவை பார்த்தாள்..


"சக்தி நீ போகலாம் .."என்றவன் அவள் பார்வை போன திசையையே பார்த்துக் கொண்டு அழுத்தமாக பேசினான்.அதில் பயந்து போன சக்தியும் அம்ரிதாவை பாவமாக பார்த்து விட்டு சென்றாள் .. இவன் ஏதாவது தனக்கு கஷ்டமான வேலையை தான் தர போகிறான் என்று இப்போது அவனை பார்த்து இருந்தாள் அம்ரிதா.


"என்ன மேடம் வேலை பார்க்க ரெடியா இருக்கீங்களா? இல்லை மறுபடியும் ஏதாவது அரட்டை அடிக்கப் போறீங்களா?" என்று சுழல் நாற்காலியில் அமர்ந்து அங்குமிங்கும் அசைந்தவாறே பேசினான் அவன். அவன் நக்கலை உணர்ந்து கொண்ட பிறகு அவனுடைய மண்டையில் நங்கென்று ஒரு அடி வைக்க வேண்டும் போல் இருந்தது..


" நான் மறந்தே போயிட்டேன் பாரு... உன்கிட்ட நான் தானே வேலை கத்துக்கணும்.. நீதான் ரொம்ப ஸ்மார்ட்டா வேலை பார்க்கிற ஆள் ஆச்சே.." என்றான் மீண்டும். ஐயோ என்றானது அம்ரிதாவிற்கு .இவன் இதைப் பற்றி பேச மாட்டான் என்று இவள் தான் தப்பு கணக்கு போட்டு விட்டாள்..


" தனியாக மாட்டியதும் பேசியே கொள்கிறான் ..உனக்கு வேண்டும் தான் " என மனசாட்சி வேறு நேரம் பார்த்து வந்து ஆஜரானது.. ஆனால் அவள் எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் நல்ல பிள்ளை போல் அவன் பேசுவதையே கேட்ட படி நின்றிருந்தாள்.


"சரி எனக்கு வேலை எப்படி பார்க்கிறதுன்னு சொல்லிக் கொடுங்க.. லேட் ஆச்சு பாருங்க.." என அவனும் விடாமல் அவளை கலாய்க்க இப்போது தன் வாயை திறந்து
"ஐ அம் சாரி சார்.." என்று மன்னிப்பு வேண்டினாள் தலையை குனிந்தபடி..



மேலும் அவன் ஏதோ பேச வாய் எடுக்க "அண்ணா .."என்றபடி உள்ளே வந்தான் தருண். அதன் பிறகு தருணுடன் பேசினான் அபிஜித் .. இருவரும் அவள் அங்கே இருப்பதை மறந்து பேசிக் கொண்டு இருக்க இவர்கள் இருவரும் பேசுவதை பார்த்தபடி இருந்தாள் அவள்.




பேசி முடிந்ததும்
"அம்ரிதாவை உனக்கு ஹெல்புக்கு வச்சுக்கோ.." என்று தருணிடம் கூற "ஓகே அண்ணா.. அம்ரிதா வா போகலாம்.. " என்று அவளை அழைத்துக் கொண்டு சென்றான். "தப்பித்தோம்டா சாமி.." என்று அவனுடன் சென்றாள் அவள்.



அதன் பிறகு அன்று முதல் தன்னுடைய வேலைகளில் கவனம் ஆனாள் அம்ரிதா.. சக்திக்கும் அவளுக்கும் பெரிதாக சந்தித்து பேச நேரம் கிடைப்பதில்லை என்பதை விட அபிஜித் இருவரையும் சந்திக்க விடவில்லை என்றே கூறலாம் ..இதை சக்தி உணரவில்லை இயல்பாக நடக்கிறது என்று அவள் நினைத்துக் கொண்டு இருந்தாள். ஆனால் அம்ரிதா கண்டு கொண்டாள்.



இவை அனைத்தும் அவன் அவளை பழி வாங்க வேண்டியே செய்தான் என்பதை அவள் அறிந்தே இழந்தாள். தருணுடன் அம்ரிதா வேலை செய்ய சக்தி விஹானூடன் வேலை செய்தாள். விஹான் போல தருண் அதிகம் பேசுவதில்லை‌‌.. ஆனால் இவள் பேசுவதை எல்லாம் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பான்.. அதுவே போதும் அல்லவா இவளுக்கு..



சில நேரம் அவளது சிறுபிள்ளை தனத்தை ரசித்தான் அவன் ‌.அவள் அவனுடன் இருப்பதால் நேரம் போவது அவனுக்கு தெரிவதில்லை.


இவர்கள் இங்கு வேலை செய்ய ஆரம்பித்து ஒரு மாதம் சென்றிருந்தது.. முதல் மாத சம்பளம் கிடைத்ததும் அவளது அலப்பரையை தான் வீட்டில் உள்ளவர்களால் தாங்க முடியவில்லை ..ஆனால் வர்ஷினி மட்டும் அவளை வைத்து தனக்கு தேவையான பொருட்களை எல்லாம் வாங்கிக் கொண்டாள்.



அன்று ஞாயிறு... ஞாயிற்றுக்‌கிழமைகளில் அனைவருக்குமே லீவு கொடுத்து விடுவான் அபிஜித் ..ஆனால் அவன் சிறிது நேரம் வந்து வேலை செய்து விட்டுத்தான் செல்வான்.. அப்போது உள்ளே ஏதோ சத்தம் கேட்க சென்று பார்த்தான் அவன்.


தொடரும்..



 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 5

ஞாயிற்றுக்கிழமை நாட்களிலும் சில வேலைகளை மில்லுக்கு சென்று செய்வது அபிஜித்தின் வழக்கம் .. அன்றும் அவன் அவ்வாறு வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் போது ஏதோ சத்தம் கேட்க சென்று பார்த்தான் அவன்..


அங்கு ஒரு அறையில் யாரோ ஒரு பெண் அடுக்கி வைத்திருக்கும் பைல்களை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துப் பார்ப்பது தெரிந்தது.. அவன் நின்ற திசையிலிருந்து பார்க்க அந்தப் பெண்ணின் பின்புறம் தான் அவன் கண்களுக்கு தென்பட்டது. எனவே இவன் மெல்ல சத்தம் வராமல் அடிமேல் அடிவைத்து சென்று அப்பெண்ணை பின்னாலிருந்து ஒரு கையை அவளது வாயிலும் மற்றொரு கையை அவளது வயிற்றிலும் வைத்து இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டான்.


" ம்...ம்.."என்று கத்தவும் முடியாமல் தனது இரு கைகளையும் கால்களையும் அசைத்தாள்.. ஏனெனில் அவன் அவளை அவனது உயரத்திற்கே தூக்கி இருந்தான். அதில் அவளது காலை பூமியில் வைக்க முடியாமல் கால்களையும் ஆட்டினாள். அவளது திமிரல் அதிகரிக்க இவனால் அவளை அடக்க முடியாமல் போகவே பேலன்ஸ் இல்லாமல் இருவரும் கீழே விழுந்தனர்..


அவன் கீழே விழுந்து இருக்க அவனது மேல் முழுதாக முதுகுப்புறம் அவன் மீது படுமாறு விழுந்து இருந்தாள் அவள். விழுந்ததில் அவனுக்குத் தான் அடிபட்டது ..அவன் மேல் அவள் விழுந்ததால் அவளுக்கு எதுவும் ஆகவில்லை.. எனவே உடனே எழுந்து கொண்டாள்‌. அப்போது தான் அவளுடைய முகத்தைப் பார்த்தான் அபிஜித்..

" நீ இங்க என்ன பண்ற?" என்று அங்கு நின்று அவனை முறைத்துக் கொண்டிருந்த அமிர்தாவை பார்த்து கேட்டான் அவன்.



"ம்..டைம் பாஸாகல.. அதான் சும்மா பாத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன்.." என்று நக்கலாக பதில் வந்தது அவளிடம் இருந்து..
" ஏய் என்ன நக்கலா ?"என்று கேட்டபடியே எழுந்து நின்றான் அவன் ..
"என்ன நீங்க எப்ப பார்த்தாலும் ஏய்னு தான் சொல்றீங்க ..எனக்கு என்னோட அம்மா அப்பா அழகா அம்ரிதானு பேர் வச்சிருக்காங்க.. அதை சொல்லி கூப்பிடுங்க.. இல்லன்னா எனக்கு கெட்ட கோவம் வரும் சொல்லிட்டேன் ஆமா.." என சிறுபிள்ளை போல முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்..


" அதெல்லாம் அப்புறம் சொல்லி கூப்பிட்டுகலாம்.. முதல்ல நீ இன்னிக்கு இங்கே எதுக்காக வந்து இருக்கன்னு சொல்லு.." என்று அவன் காரியத்திலேயே கண்ணாக இருந்தான்..
" அது தருண் எனக்கு ஒரு வேலை கொடுத்து இருந்தார் .என்னால அதை முடிக்க முடியல.. சோ இன்னைக்கு வந்து செய்ய சொன்னார். நீங்க இங்கே தான் இருப்பீங்க அதனால பயப்படாம போய் வேலையைப் பார்க்கச் சொன்னார் அவர் .."என்றாள் அம்ரிதா..


"ஓ அப்படினா ஓகே.. உன் வேலை பாரு " என்று விட்டு அவன் நகர "ஹலோ எல்லா பொண்ணுங்களையும் இப்படித்தான் பின்னாடி இருந்து பிடிப்பீங்களா.. இனிமே அப்படி பண்ணாதீங்க..." என்று மனம் கேளாமல் அவனிடம் தயக்கமாக கூற அவனுக்கு தான் சங்கடமாக இருந்தது.




இவன் இப்படி செய்யக்கூடியவனை இல்லை.. ஆனால் இன்று யோசிக்காமல் அவன் செய்து விட்டான்.. அவனது சங்கடத்தை புரிந்து கொண்டவள் "நான் தப்பா நினைக்கலை.. இதுல என்னோட தப்பும் இருக்கு.. நான் உங்ககிட்ட சொல்லிட்டு வந்து இருக்கணும்.. அப்படி செய்யாதது என் தப்பு தான் .சாரி.." என தன் தப்பையும் அவள் ஒத்துக் கொள்ள அவனது உதட்டில் சிறு புன்னகை ஒன்று தோன்றி மறைந்தது..




அதைக் கண்டு அவனைப் பார்த்தபடியே
"நீங்க சிரிக்கும் போது ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க .."என்று உண்மையை சொல்லி விட்டு அப்போதுதான் தான் என்ன சொன்னோம் என்பதை உணர்ந்து நாக்கைக் கடித்துக் கொண்டாள்..


அவளது செய்கையில் மேலும் புன்னகைத்தவன் தலையை இருபுறமும் ஆட்டி விட்டு அங்கிருந்து சென்றான் .அவன் சென்ற பிறகு தனது வேலையில் கவனமானாள்
அம்ரிதா.

இப்படியே நாட்கள் நகர ஒருநாள் அபிஜித் மற்றும் சக்தியின் திருமணப் பேச்சை எடுத்தார் தாத்தா.. எல்லோரும் சரி என்று சொல்ல அபிஜித் மட்டும் அமைதியாக இருந்தான்.
" என்னப்பா எதுவும் பேசாம இருக்க நீ ஏதாவது யோசனை வச்சிருக்கியா?" என்று தாத்தா அவனது அமைதிக்கான காரணத்தை அறிந்து கொள்ள வேண்டி கேட்டார்..


" அது வந்து தாத்தா இப்ப என்ன அவசரம் ..கொஞ்ச நாள் போகட்டும்.." என்று யாரையும் பார்க்காமல் குனிந்தபடி அவன் கூற "கொஞ்ச நாள்லனா எத்தனை நாள்?" என்றார் பாட்டி அவனை கூர்மையாக பார்த்தபடி ..
"தெரியல ஆனா இப்போ வேணாம்னு தோணுது.?" என்றான்.. அவனது பதில் அங்குள்ளவர்களுக்கு சரியாகப் படவில்லை ..எனவே ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றை பேச என்று பேச்சு நீண்டு கொண்டே போனது..


" எல்லாரும் கொஞ்சம் அமைதியா இருங்க
. இப்போ என்ன பிரச்சினை உனக்கு ..?"என்று தாத்தா அனைவரையும் அமைதிப்படுத்தி விட்டு அவனிடம் நேரடியாகவே கேட்டு விட்டார். ஆனால் அவனால் தான் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.


"சொல்லுப்பா என்ன பிரச்சனைன்னு சொன்னா தானே தெரியும் .‌"என்று மீண்டும் அவனிடம் கேட்க "அப்படி எதுவும் இல்லை தாத்தா. ஆனா கொஞ்ச நாள் போகட்டும்னு எனக்கு தோணுது.." என்று முடித்து விட்டான்.. அவனது தந்தை ஏதோ பேச வர அவரை அமைதியாக இருக்கும்படி சைகை செய்த தாத்தா "சரிப்பா இன்னும் ஒரு மாசத்துல இந்த பேச்சை மறுபடி ஆரம்பிக்கலாம்.." என்று கூற அனைவரும் அதனை ஆமோதித்தனர்.


அடுத்த நாள் காலை சக்தி சோகமாக இருப்பதை கண்ட அம்ரிதா அவளிடம் என்னவென்று விசாரிக்க நேற்று வீட்டில் நடந்தவற்றை அவளிடம் கூறினாள் சக்தி ..
"சந்தோசமான மேட்டர் தானேடி.. இதுக்கே இவ்வளவு டல்லா இருக்க.." என்க
" அப்படி இல்லடி நான் நல்லாத்தான் இருக்கேன்.." என்றவள் நில்லாமல் அங்கிருந்து சென்று விட்டாள்.


ஆனால் அவளுக்கு சந்தேகம் வந்தது.. இவள் ஏன் இப்படி பட்டும் படாமலும் இருக்கிறாள் என. அவளை கூட இருந்து அவதானிக்க வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டாள் அவள் .எனவே அபிஜித்தின் மனநிலையையும் அறிய வேண்டுமென்று அவனையும் அவனுக்கு தெரியாமல் நோட்டம் விட்டாள்.


ஆனால் அவன் தான் எப்போதும் போல் உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்டாத முகத்தோடு அமர்ந்து அவனுடைய வேலைகளை செய்துகொண்டே இருந்தான். அதில் ஏமாந்து போனவளும் அவனை மனதுக்குள் திட்டி விட்டு தருணின் அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்தாள். அவளுக்கு என்று அந்த அறையில் ஒரு மேஜை போடப்பட்டு இருக்கும். அங்குதான் அவளது வேலை..


எப்போதும் அவளைக் கண்டு புன்னகைக்கும் தருண் இன்று அமைதியாக அமர்ந்து ஏதோ தீவிர யோசனையில் இருந்தான். அவள் ஒரு முறை அவனை அழைத்தும் அவனிடம் இருந்து எந்த எதிர்வினையும் இருக்கவில்லை. ஆகவே அவள் அவன் அருகே சென்று மேஜையில் தட்டிய பின் தான் "என்ன அம்ரிதா?" என்று சிறு குழந்தை போல விழித்தபடி அவளிடம் கேட்டான்.


"என் கிட்ட என்னனு கேட்டா நான் என்ன சொல்றது.. ரொம்ப நேரமா உங்களை கூப்பிட்டுகிட்டு இருக்கேன் ஆனா நீங்க ஏதோ யோசனையில் இருக்கீங்க.." என்று அவள் கூற "அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்லப்பா ..சொல்லு என்ன விஷயம்?" என்றான் தன்னை சாதாரணமாக காட்டிக் கொண்டு ..

"பெருசா ஒன்னும் இல்ல உங்க வீட்டுல தான் ஏதோ விசேஷமாம்.. அதுதான்பா சக்தி கல்யாணம்.. அந்த கல்யாணத்துல நாம ஜாலியா இருக்கலாம்.." என்று குதூகலமாக கூற அதைக் கேட்ட அவன் முகம் அதீத சோகத்தை வெளிப்படுத்தியது.. அதை கவனித்தவள் மூளை அவசரமாக சிஐடி வேலை செய்தது..


" என்ன கல்யாணத்தை பத்தி பேசினா அங்கு சக்தியும் சோகமா இருக்கா.. இங்க இவரு இப்படி ஒரு ரியாக்ஸன் தராரு.. அந்த அபிஜித் என்னன்னா எந்த ரியாக்ஷனும் இல்லாமல் இருக்கார்..
ஒருவேளை சக்திக்கும் தருணுக்கும் எதாவது சம்திங் சம்திங் இருக்குமோ ..?"என அவளது மூளை பயங்கரமா யோசித்தது..


"இருக்கும்... இருக்கும்.. நான் இதைக் கண்டு பிடிக்கிறேன்.." என மனதோடு பேசியவள்
"ஓகே நான் வேலை பார்க்கிறேன்.." என்று அவனிடம் கூறிவிட்டு நகர்ந்தாள்.. ஆனால் அவனை நோட்டம் விட்டபடி தான் இருந்தாள் அவள்.
அங்கு அவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து‌ தான் பகல் உணவை உண்பார்கள்.


அந் நேரம் சக்தி மற்றும் தருண் இருவரையும் பார்த்தபடியே உணவு அருந்திக் கொண்டிருந்தாள் அம்ரிதா..
அவர்கள் சோகமாக முகத்தை வைத்தபடி ஒருவரை ஒருவர் அடிக்கடி பார்த்தபடி இருந்தனர்.. உடனே இவள் மூளை இருவரும் காதலிக்கின்றனர் என்று முடிவு செய்து கொண்டது.


இவள் அவர்களையே பார்த்தபடி உணவு உண்டு கொண்டு இருப்பதை விஹானும் கண்டு கொண்டான். உண்டு முடித்து அவர்கள் அனைவரும் சென்ற பிறகு அவளைப் பிடித்துக் கொண்டான் விஹான்.
" என்ன நீ அவங்க ரெண்டு பேரையுமே மாறி மாறிப் பாக்கிறே.. என்ன மேட்டர்?" என்று கேட்க தனது சந்தேகத்தை அவனிடம் கூறினாள்..

" அட ஆமா ரெண்டு பேரும் கொஞ்சம் சோகமாத்தான் இருக்காங்க.. நீ சொல்ற மாதிரி ஏதாவது இருக்குமோ‌‌.. ஆனா அபி அண்ணா தான் பாவம் .."என்று விஹான் கவலை பட அம்ரிதாவோ
" கவலை படாதே விஹான். இங்க பாரு உன்னோட அபி அண்ணா பாவம்தான். அதேபோல உண்மையா லவ் பண்ற இவங்க ரெண்டு பேருமே பாவம் தானே.க்ஷ கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு
." என்று அவனுக்கு எடுத்துக்கூற அதுவும் சரிதான் நினைத்து பார்த்தான்..


" கல்யாணப் பேச்சை எடுக்கும் போது அண்ணா கொஞ்ச நாள் போகட்டும் என்று சொன்னார். என்னதான் நடக்குது இங்க.. ஒரு வேளை அண்ணாக்கும் இந்த கல்யாணத்துல விருப்பம் இல்லையோ?" என அவனும் தனக்கு தோன்றிய சந்தேகத்தை கூறினான்..
" இருக்கலாம் ஆனா ஒன்னு தருணும் சரீ சக்தியும் சரி அவங்க லவ் பண்றதை வெளியே சொல்ல மாட்டங்க. ஏன்னா உங்க தாத்தாவை அவங்க ரொம்ப மதிக்கிறாங்க..இதுக்கு நாம தான் ஏதாவது பண்ணனும் "என்று யோசனையாக அம்ரிதா‌ கூறினாள்.


"என்ன நீ என்னையும் கூட்டு சேர்க்குற.. என்னால முடியாது.." என்று மிக அவசரமாக மறுத்தான். "இங்க பாரு உன்னோட ரெண்டு அண்ணாங்களோட லைஃப் இதில் சிக்கல்ல இருக்கு. அவங்களுக்காக என் கூட சேர்ந்து வேலை பாருடா.."என்று அவனை சமாதானம் செய்து ஒத்துக் கொள்ள வைத்தாள்..


இருவரும் பேசி ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். அதாவது முதலில் தருனிடமும் ஷக்தி இடமும் பேசுவது என்று. அவர்களின் செயலை வைத்தே இவர்களால் ஒரு முடிவு எடுக்க முடியும் என்பதால் அந்த வேலையில் இறங்கினார்கள் ..காலம் தாமதிக்காமல் அம்ரிதா அன்றே இருவரிடமும் தனித்தனியாக பேச்சு கொடுத்தாள்..


இவர்கள் சந்தேகப்பட்டது போல் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் காதலித்து வருகின்றனர். ஆனால் வெளிப்படையாக ஒருவருக்கு ஒருவர் இன்னும் காதலை பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை என்பதே அவர்களுடைய பேச்சில் புரிந்தது.


அவர்களிடம் அனைத்தையும் கேட்டுவிட்டு வந்தவள் அப்படியே விஹானிடம் ஒப்புவித்தாள். "அம்ரிதா நீ ஒரு வேலை பண்ணு.. தருணை லவ் பண்ற மாதிரி நடிக்கணும் ..சோ பொசசிவ்னால சக்தி வந்த காதலை சொல்லுவா.. ட்ராமா சக்சஸ் ஆனால் தான் பெரியவங்க கிட்ட பேச முடியும்.. ஏன்னா அவங்க வாயை திறக்க மாட்டாங்க.."என்று ஐடியா கொடுக்க சற்று நேரம் யோசனை செய்தபடி இருந்தவர்தள் திட்டத்தை நாளை முதல் செயல்படுத்துவதாக பேசிவிட்டு கலைந்து சென்றனர். இவர்களின் திட்டம் நிறைவேறுமா?

தொடரும்..



ஹாய் டியர்ஸ்..😁😁
இந்த கதையை தினமும் பதிவிடலாம்னு இருக்கிறேன்..

உங்கள் பொண்ணான கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்..🥰🥰
 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 6


அம்ரிதாவும் விஹாணும் திட்டம் தீட்டிய படியே அடுத்த நாளில் இருந்து சக்தியின் முன்வைத்து வேண்டுமென்றே தருணுடன் நெருக்கமாக நின்று பேசினாள் அம்ரிதா.. அடிக்கடி அவனிடம் பேசுவதும்.. சக்தியின் கண்களில் படும்படியாக தருணை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்ப்பது போன்ற செயல்களை செய்தாள்..

அவற்றை சக்தி கண்டாலும் உள்ளுக்குள் தான் வருந்தினாள்
.. ‌ அம்ரிதாவிடம் எதுவுமே வெளியில் கேட்க வில்லை.. ஆனால் இவள் செய்வது எதுவும் தருணுக்கு தெரியாது.. எப்போதும் போல் தான் இவள் தன்னுடன் பேசுகிறாள் என நினைத்துக் கொண்டான் அவன்.


ஆனால் அன்று மாலை அனைவரும் வீட்டிற்கு கிளம்பிக் கொண்டிருக்கையில் அம்ரிதாவை அழைத்திருந்தான் அபிஜித் ..
"இவன் ஏன் வர சொல்லி இருக்கான் ..வீட்டுக்கு போற டைம்ல .."என அவனுக்குத் திட்டியபடி அவனது அறை நோக்கி சென்றாள்..


கதவை தட்டிவிட்டு உள்ளே செல்ல" உட்கார்" என்றான் அவனுக்கு முன்னால் இருந்த இருக்கையை காட்டி ..அவனது பேச்சை தட்டாமல் அமர்ந்தவள் '"என்ன எதுக்கு சார் வர சொன்னிங்க?"என்று அவனைப் பார்த்து கேட்க
"அது வந்து .. தருண் கூட எதுக்கு க்ளோசா இருக்க..?" நேரடியாக எந்த ஒளிவுமறைவும் இன்றி கேட்டு விட்டான்..


இவளோ முதலில் இவனுக்கு எப்படித் தெரியும் என்பதைப் போல திருதிருவென விழித்தாள்.. அவளது முழியிலேயே கண்டு கொண்டன் ..
"இங்க பாரு இது வேலை பார்க்கிற இடம் ..உன்னோட இந்த மாதிரி செயலை எல்லாம் வெளில வச்சுக்கோ.." என்று கோபமாகக் கூறினான்.. " எந்த மாதிரி நடந்துகிட்டேன் சார் சொல்லுங்க பார்ப்போம் ...எப்பவும் போல தான் பேசுறேன் ..சிரிக்கிறேன்.. இதுல என்ன இருக்கு?" என்றாள் அவளுக்கும் கோபம் வரவே.



"இல்லை இன்னைக்கு காலையில இருந்து நீ வித்தியாசமா தான் நடந்துக்கிற.. தருண் கூட முன்னை விட குளோசா இருக்கிற மாதிரி தான் எனக்கு தோணுது.." என்றாள் அவளும் விடாமல்.

"அவர்களை சேர்த்து வைக்க போனால் இவன் வேறு இடையில்" என மனதில் நினைத்தவள் வெளியே
" உங்ககிட்ட தருண் வந்து ஏதாவது சொன்னாரா?" என்று கேட்டு வைத்தாள்..
" அவன் எதுவும் சொல்லல.. அது தான் பார்த்தாலே தெரியுதே.." என்று அவனும் பேசிக்கொண்டே போனான்..


இவனிடம் இருந்து எப்படி தப்பிப்பது என அறியாமலும் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமலும் அவள் அமர்ந்திருக்க அவளை காக்க வென்றே அந்த அறைக்குள் நுழைந்தான் விஹான்.
அவனைக் கண்டு நிம்மதியாக மூச்சு விட்டவள் உடனே
" ஓகே சார் அப்படின்னா நான் இப்போ கிளம்புறேன் .."என்று வாய்க்கு வந்ததையெல்லாம் கூறிவிட்டு அறையிலிருந்து வெளியே சென்றாள்..

விஹானின் முன் அவளை தடுத்து நிறுத்த முடியாமல் அவனுடன் பேச ஆரம்பித்தான் அபிஜித்.


அடுத்த நாளும் சக்தியின் முன்னால் தருண் உடன் நெருக்கமாக நடந்து கொண்டாள் அம்ரிதா ..இன்றும் சக்தி அமைதியாக இருந்து கொண்டாள். எதுவும் பேசவில்லை யாருக்கோ எதுவோ நடக்கிறது என்பதைப் போல் ..
ஆனால் தருண் தான் தனியே வைத்து அம்மாவிடம் கேட்டு விட்டான்..

ஏன் இப்படி வித்தியாசமாக தன்னிடம் நடந்து கொள்கிறாய் என்று.. இவனிடம் பொய்யா சொல்ல முடியும் என நினைத்தவள் சமாளிப்பாக
"அப்படி இல்லையே தருண்.. எப்படி வித்தியாசமாக நடந்துகிட்டேன்..?" என்று அவனிடமே கேள்வியை கேட்டாள்..


" எனக்கு சொல்லவே சங்கடமா இருக்கு.. நான் உன்னை என் பிரண்ட் தான் பார்க்கிறேன்.. நீ ஏன் இப்படி என்கிட்ட நடந்துகிட்ட.. என்னை லவ் பண்றியா ?"
என்று நேரடியாக இப்போது கேட்டு விட்டான் அவன் ..அதனை கேட்டவள் அடக்கமாட்டாமல் வாயை கைகளால் பொத்திக் கொண்டு சிரித்தாள்.. தருண் தான் அவளை விசித்திரமாக பார்த்தபடி இருந்தான்..


சிரித்து முடித்தவள் "என்ன தருண் நீங்க ரொம்ப காமெடியா பேசுறீங்க.. நான் உங்களை லவ்.." என்றவள் மீண்டும் மீண்டும் சிரித்தாள்.. தருண் அவளது பதிலுக்காக காத்து இருப்பதை உணர்ந்தவள்
" சாரி தருண் ஒரு நல்ல விஷயத்துக்காக தான் அப்படி நடிச்சேன்.." என்று மன்னிப்பும் கேட்டாள் அவனிடம்..


அவளை கூர்மையாகப் பார்த்தான் தருண்.
" நீ எதுக்காக பண்ணியோ எனக்கு தெரியாது.. ஆனா என்னோட மனசுல ஒரு பொண்ணு இருக்கா. நம்மளை இப்படி பார்த்தான்னா அவ மனசு கஷ்டப்படும் ..இதோட நிறுத்திக்கோ.." என்று அவன் கூறி முடிக்கவே
"அவ மனசு கஷ்டப்படனும்னு தானே இவ்வளவு எல்லாம் பண்ணது.. "என்று அவனுக்கு கேட்கும்படி முணுமுணுத்தாள் அம்ரிதா.


"என்ன சொல்ற நீ யாரு மனசு கஷ்டப்படனும்னு இப்படி பண்ண?" அவனுக்கு ஏதோ தோன்ற அவளிடமே கேட்டான் ..
"எல்லாம் உங்க ஆளோட மனசுதான்.."பட்டென்று பதில் வந்தது அம்ரிதாவிடமிருந்து..

அவளது கூற்றில் அதிர்ச்சியில் கண்களை விரித்தவன்
"உனக்கு எப்படி ..அது... அப்படி அப்படி ..எதுவும் இல்லை.." என்று தடுமாறியபடி உறைத்தான்..
"நான் தான் உங்க ஆளு யாருன்னு சொல்லவே இல்லையே ? ஏன் இவ்வளவு தடுமாற்றம் உங்க பேச்சுல .."என அவனை கிண்டல் செய்தாள் அவள் கூர்மையக அவனைப் பார்த்தபடி..

" அது.. அது ...அது வந்து .."என அவன் மீண்டும் தடுமாற அவனை பார்க்க பாவமாக இருக்கவே "எங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும்.. சக்தியும் நீங்களும் லவ் பண்றீங்க. ரெண்டு பேருமே அதை வெளியில் சொல்லிக்கல ஏன்னா உங்க அண்ணாக்கும் அவளுக்கும் தான் கல்யாணம்னு வீட்ல பேசியிருக்காங்க ..அதுதானே "என கேட்க அவனது தலையை ஆமாம் என ஆட்டி வைத்தான் அவன்..


அவன் சிறு பிள்ளை போல் தலை ஆட்டியதை கண்டவள் "அதனால தான் நாங்க ஒரு முடிவு எடுத்து இருக்கோம் .."என்றாள்..இப்போது தான் அவள் நாங்க எனப் பன்மையில் குறிப்பிடுவது அவனுக்கு தெரிந்தது.
" நீங்கன்னா வேற யாரு உன் கூட..?" என்றான் இப்போது பதட்டமாக..

" அதுவா நானும் விஹானும் தான்.." என்று முழு கதையையும் கூறினாள் அம்ரிதா தருணிடம்.. இதைக் கேட்டு என்ன எதிர்வினை காட்டுவது என்றே தெரியவில்லை தருணுக்கு‌‌.


"இங்க பாருங்க தருண் இது நான் என் ஃபிரண்டோட லைப் நல்லா இருக்கணும்னு தான் பண்றேன். உங்களுக்கு சக்தி வேணும்னா நான் சொல்ற மாதிரி பண்ணுங்க.. இல்லைனா உங்களுக்கு அண்ணியா தான் வருவா.. ஓகேவா உங்களுக்கு ..?"என்று அவள் அவனிடம் கேட்டு வைக்க


" எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை.. நான் சக்தியை ரொம்பவே லவ் பண்றேன் .அவளும் என்னை லவ் பண்றா. அது அவ கண்ணில தெரியுது.. ஆனா எங்க அண்ணனுக்கும் அவளுக்கும் தான் கல்யாணம்னு வீட்டில பேசி வச்சிருக்காங்க ..என்னால அவ கிட்ட போய் என் காதலை சொல்லவும் முடியல ..அவளை மறக்கவும் முடியல.." என்று கூறியவனின் கண்கள் கலங்கியிருந்தது..


ஒரு ஆண் தன்னுடைய காதலுக்காக அழுவதை அவள் இன்று தான் நேரில் பார்க்கிறாள்.. அப்போதே அவர்கள் இருவரையும் எப்படியாவது சேர்த்து வைக்க வேண்டும் என முடிவும் செய்து கொண்டாள் அம்ரிதா ..


"உங்க ரெண்டு பேரையும் நாங்க சேர்த்து வைக்கிறோம்.. ஆனா நீங்க என்னை லவ் பண்ற மாதிரி நடிக்கணும்.. அப்ப தான் சக்தி கோபத்துல லவ்வ சொல்லுவா உங்ககிட்ட.
இல்லைனு வையுங்களேன் அவ சொல்லவே மாட்டா.. உங்களாளையும் பெரியவங்க கிட்ட போய் பேச முடியாது ..ஒரு நல்ல முடிவா சொல்லுங்க .."என அவள் கூறி விட்டு பேச்சு முடிந்தது என்பதை போல் எழுந்து செல்ல "எனக்கு சம்மதம்.." என்றான் தருண்..

*******************

அன்று மாலை வண்டிக்கு பெட்ரோல் இல்லாமல் தள்ளிக் கொண்டு வந்தாள் வர்ஷினி.
பெட்ரோல் வண்டியில் இருக்கிறதா இல்லையா என பார்க்காத தன் மடத்தனத்தை எண்ணி தன்னையே திட்டிக் கொண்டு வண்டியை தள்ளியபடியே வந்தாள்.. அந்த வழியாக வந்த விஹான் அவளை கண்டு தனது பைக்கை நிறுத்தி
"என்ன சில்வண்டு வண்டிய தள்ளிட்டு போறே ?"என்று கேட்க அவன் பின்னால் அமர்ந்து வந்தவனை கண்டு அமைதி காத்தாள் வர்ஷினி.

இல்லை என்றால் விஹானின் நிலை அவ்வளவு தான்.. உடன் வந்தது அவனது நண்பன் தான்
.. அவனை திட்டாமல்
"அது பெட்ரோல் தீர்ந்து போச்சு நான் பாக்கல.." என்றாள் அவனிடம் தயக்கமாக.



"ஹேய் என்ன பெட்ரோல் இருக்கா இல்லையானு கூடவா பாக்க மாட்டே.." என்று கூறியவாறே தனது பைக்கில் இருந்து பெட்ரோல் எடுத்து அவளுக்குக் கொடுத்து விட்டு சென்றான்.. அவள் நன்றி கூறியது காற்றில் கரைந்து போனது.. எப்போதும் தன்னிடம் வம்பு செய்பவன் என்று இவ்வாறு பேசி உதவி செய்யவும் அவள் மனதில் அவனை நல்லவன் தான் என பதிய வைத்தாள்.

இங்கு விஹானின் பின்னால் அமர்ந்து வந்தவன்
" என்னடா மச்சி அவளுக்கு பெற்றோருல் எல்லாம் கொடுக்கிற உனக்கும் அவளுக்கும் தான் ஆகாதே.." என்றான் அவனிடம்.. "டேய் அவளோட சண்டை போடுறது எனக்கு பிடிச்சுருக்கு. அதுக்காக இப்படி ஆபத்துல இருக்கிறப்ப ஹெல்ப் பண்ணாம இருக்க முடியுமா.. அதனாலதான் ஹெல்ப் பண்ணேன்.." என்றதோடு பேச்சை முடித்துக் கொண்டான்‌.


" ஆனா மச்சான் எனக்கு என்னமோ உங்க ரெண்டு பேருக்கும் இடையில ஏதோ இருக்கும்னு தோணுது.." என்றான் அவனது நண்பனும் விடாமல்..
" வாய மூடிட்டு வரியா இல்லை இங்கேயே இறக்கி விடட்டா.." என்று கேட்க அவன் அமைதியாகி விட்டான் ..ஆனால் விஹானுடைய மனதிலும் இதே கேள்வி தான் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது..


அவளை பிடிக்காது என்று இல்லை அவனுக்கு. அவளுடன் சண்டை போடுவது அவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.. அவளை சீண்டி அவள் இவனை திட்டுவதை ரசிப்பான் அவன் ..அது எப்படிப்பட்ட உணர்வு என்று அவனுக்கு தெரியவில்லை.க்ஷ அதை அவன் ஆராய விரும்பவுமில்லை.

இவ்வாறு சில நாட்கள் இயல்பாக கழிந்தன. ஆனால் அம்ரிதா தான் தனது வேலையை பார்த்துக் கொண்டே தருணுடன் காதல் நாடகத்தையும் நடத்தினாள்.. இவர்களின் நடிப்பிற்கு தான் எந்த பலனும் இருக்கவில்லை ..அதாவது சக்தி அழுத்தமாகவே இருந்தாள்.


இப்போது ஒரு முன்னேற்றமாக தருணும் அவளுடன் சேர்ந்து நடித்தான்.. அன்று பகல் உணவு வேளையில் அபிஜித் தவிர மற்ற நால்வரும் அமர்ந்து உண்டு கொண்டு இருந்தனர் .
அப்போது தருண் வேண்டுமென்றே சக்தியின் முன்னிலையில் அம்ரிதாவிடம்
"அம்ரிதா இன்னைக்கு என்ன சாப்பாடு உன் வீட்டில.. அத்தை சமைச்சா சூப்பரா இருக்கும்.. எங்க கொடு .."என்று அவளது உணவு பாத்திரத்தை வாங்கி உண்டான்..



சட்டென்று அவளது முகத்தைத் தான் பார்த்தனர் அம்ரிதா..விஹான் இருவரும்.. அவளது கண்கள் கலங்கியிருந்தது.. முன்பு அம்ரிதா மட்டும் அவனுடன் நெருக்கமாக பேசுகையில் அமைதியாக இருந்தவள் இப்போது தருணும் இப்படி அவளுடன் நெருக்கமாக இருக்கும் போதும் பேசும் போதும் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை சக்தியால்..


இவளை இப்படி பார்க்கையில் அவர்கள் இருவருக்குமே பாவமாகப் போய் விட்டது.. அதனால் சக்தியை மாற்றும் பொருட்டு இருவரும் வேறு பேச்சுக்கு தாவினர்.


தருணும் சக்தியின் முகபாவனைகளை தான் ஒரக்கண்ணால் பார்த்துகொண்டே இருந்தான். இப்போது அவனின் மனதில் இருப்பது அவளை எப்படியாவது காதல் சொல்ல வைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே. அந்நேரம் அங்கு வந்தான் அபிஜித்..ஆனால் அவனின் பார்வை இருந்தது என்னவோ தருணிடம் இருந்த அம்ரிதா வின் உணவு பாத்திரத்தில் தான் ..அவன் பார்வை போகும் திசையைப் பார்த்த அம்ரிதாவிற்கு திக்கென்று ஆனது..

தொடரும்..



 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 7




அபிஜித் தவிர மற்ற அனைவரும் அங்கு அமர்ந்து உணவு உண்டு கொண்டு இருக்க அப்போது தான் அங்கு வந்தவனின் பார்வை சென்றது என்னவோ தருணின் கையில் இருந்த அம்ரிதாவின் உணவு பாத்திரத்தில் தான். அவனது பார்வை சென்ற திசையை தானும் பார்த்தவள் அதிர்ந்து தான் போனாள்.

ஏற்கனவே ஒருமுறை அவளை கூப்பிட்டு எச்சரித்து விட்டான் அவன். இதற்கிடையில் இதை வேறு கண்டால் அவளை என்ன சொல்வானோ என்பதுதான் அவளது பயத்துக்கு காரணமே. அவனைக் கண்டதும் மற்றவர்கள் புன்னகைக்க அம்ரிதா மட்டும் அவனை வெளிறிய முகத்துடன் பார்த்தபடி இருந்தாள்..



ஆனால் அபிஜித் அவளைக் கண்டு கொள்ளவே இல்லை. அண்ணன் இருப்பதால் அதற்கு மேல் தருண் எதுவும் பேசவில்லை. ஒவ்வொருவராக உண்டு முடித்தபின் அங்கிருந்து செல்ல அவர்களுடனே செல்லலாம் என்று நினைக்கையிலேயே "அம்ரிதா உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.." என்றான் அவளைப் பார்க்காமலே அழுத்தமாக.



"ஆஹா வசமாய் மாட்டிகிட்டோம்" என்று நினைத்தவள் அவனை பார்த்து "ஈஈஈஈஈ.."என வலுக்கட்டாயமாக இளித்து வைத்தாள்.
"இப்போ எதுக்கு இப்படி பண்ற?" என்றான் அவன்.
" எப்படி ?" என அவளும் புரியாமல் கேட்டாள் ..


"சம்பந்தமே இல்லாம சிரிக்கிறியே அதைச் சொன்னேன்.." என்ற பதில் வந்தாலும் உண்பதில் தான் கவனமாக இருந்தான் அவன். அதற்கும் சேர்த்து சிரித்து வைத்தாள் வேறு வழி இல்லாமல்.. அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தவன் "நான் ஒரு வாட்டி உன் கிட்ட சொல்லி இருக்க நீ ஏன் திரும்பத் திரும்ப பண்ற ..எனக்கு இது சரியா படல .."என்று அவன் கூற


"என்ன அண்ணா எது சரியா படல?" என்றபடி அவ்விடம் வந்தான் தருண்." நீ இன்னும் போக வில்லையா?" என்பது போல்தான் பார்த்தான் அபிஜித் தருணை.
அவனுடைய பார்வையை புரிந்து கொண்ட தருணும்
"இது அம்ரிதாவோட பாக்ஸ்.அதை கொடுக்கலாம்னு வந்தேன் .‌"என அவளிடம் கூறிவிட்டு திரும்பியவன் அவளிடம் அதைக் கொடுத்து விட்டே சென்றான்..


அவனை வைத்து இவனிடமிருந்து தப்ப வேண்டும் என முடிவு செய்தவள்
" தருண் நானும் உங்க கூட வர்றேன்.." என்றபடி வேகமாக எழுந்து அவனுடன் சென்று விட்டாள்.


போகும் அவளை பார்த்திருந்த அபிஜித்தின் கை முஷ்டிகள் இறுகியது கோபத்தின் காரணமாக. அவன் கையில் சிக்கினால் அமிர்தாவின் நிலைமை அவ்வளவு தான்.. அப்படி ஒரு கோபம் அவனிடத்தில் ..இதை அறியாத அமிர்தா இயல்பாக பேசியபடியே சென்று விட்டாள்.



இப்படியே இரண்டு மூன்று நாட்கள் கடந்து செல்ல அவன் கண்களில் படாமல் சுற்றிக் கொண்டு இருந்தாள் அவள். சக்தி இப்போதெல்லாம் யாருடனும் சரியாக பேசுவது இல்லை. அம்ரிவிடம் கூட அவள் பேசுவது குறைந்து போனது. தருண்.. விஹான் ..அம்ரிதா மூவருக்கும் காரணம் தெரிந்தாலும் அவளது வாயில் இருந்து தருணை அவள் காதலிக்கும் செய்தி வர வேண்டும் என்பதற்காக அவர்கள் நடிப்பை கைவிடவும் இல்லை..


உள்ளுக்குள் அவளுக்காக வேண்டி கவலைப் பட்டனர்.
ஆனால் இப்போது கிடைத்திருக்கும் இந்த சந்தர்ப்பத்தை அவர்கள் விட்டு விட்டால் சக்தி..தருன் மற்றும் அபிஜித் மூன்று பேரின் வாழ்க்கையும் பிற்காலத்தில் நிம்மதியாக இருக்காது.. எனவே தான் யாருக்காகவும் கவலை கொள்ளாமல் தங்கள் திட்டத்தில் உறுதியாக இருந்தனர்
அவர்கள்.



அபிஜித்தின் கண்ணில் படாமல் சுற்றியவள் அன்று தருண் கூறியதால் ஒரு கையெழுத்து வாங்க வேண்டி அவனது அறைக்கு சென்றாள்..
அவளைக் கண்டவன் எதுவும் பேசாமல் அவள் காட்டிய இடத்தில் கையெழுத்து போட்டுவிட்டு அவள் செல்லும் போது சொடக்கு போட்டு அவளை தடுத்து நிறுத்தினான்..



அவனது சொடக்கு சத்தத்தில் பயத்துடன் திரும்பி அவனை பார்த்தாள் அவள்..
" உனக்கு எத்தனை தடவை சொன்னாலும் புரியாதா.. இல்லை இவன் சொல்லி நான் என்ன கேட்கிறதுன்ற திமிரா?" என்றான் கோபமாக ..
"அப்படி இல்லை.." என அவன் எதை பற்றி பேசுகிறான் என்பதை உணர்ந்து தயக்கமாக பதிலளித்தாள் அவள்..


" எப்படி இல்லை ..தருணை விட்டுடு அப்படி இல்லன்னா உன் தாத்தா கிட்ட சொல்ல வேண்டி வரும்.. ஜாக்கிரதை.." என்று இப்போது அவளை தாத்தாவை காட்டி மிரட்டினான்.


அதில் சற்று பயந்துதான் போனாள் அம்ரிதா.
தாத்தாவிற்கு இந்த விடயம் போனால் அவள் எப்படி தாத்தாவை எதிர்கொள்வது... அவர்கள் ஒன்றும் காதலுக்கு எதிரிகள் இல்லைதான் ஆனாலும் தாத்தாவின் மீது அதிக மரியாதை உண்டு அவளுக்கு..


அவளது பயந்த முகத்தை பார்த்ததும் அதை வைத்தே அவளை மடக்கினான்.
"என்ன தாத்தா கிட்ட சொல்லட்டா" என்றான் மேலும் அவளிடம்.. சிறிது நேரம் யோசித்தவள் அவன் தாத்தாவிடம் எல்லாம் இதைப் பற்றி சொல்ல மாட்டான் தன்னை பயமுறுத்தவே இவ்வாறு கூறுகிறான் என உறுதியாக நம்பினாள்..


எனவே அவளும் அவனிடம் தைரியமாகப் பேச முடிவெடுத்வளாக
"ஏன் சார் நான் தெரியாமத்தான் கேட்கிறேன்.. நான் தருணை தானே லவ் பண்றேன் உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை .."என வரவழைத்த புன்னகையோடு கேட்டாள்.


அதில் அவனுக்கு கோபம் வர
"ஏய் என்னடி நானும் பார்த்துகிட்டே இருக்கேன் பேசிட்டே போற.. உனக்கு லவ் பண்ண வேற யாரும் கிடைக்கலையா..?" என மரியாதை இல்லாமல் பேசினான் ..அவன் டீ போட்டு பேசியது அவளுக்கும் கோபம் வர
" உங்களுக்கு பொறாமை சார்.. உங்க தம்பி உங்களுக்கு முன்னாடியே கல்யாணம் பண்ணி விடுவார் என்ற பயம் தானே உங்களுக்கு.. நீங்க என்ன சொன்னாலும் தருண் என்னை லவ் பண்றாரு ..யாராலும் எங்களை பிரிக்கவே முடியாது.." என என்ன பேசுகிறோம் என்று தெரியாமல் ஏதேதோ பேசி விட்டாள்...


அவளை அழுத்தமாக பார்த்தபடி இருக்கையிலிருந்து எழுந்து வந்த அபிஜித்
" எனக்கு அந்த மாதிரி எந்த பயமும் இல்லை .. பொறாமையும் இல்லை.. ஆனா நீ அவனை லவ் பண்ணக் கூடாது அவ்வளவுதான்.." என்று கூற இப்போது கேள்வியாக அவனைப் பார்த்தாள் அம்ரிதா.

"புரியல சார் நான் உங்க தம்பியை லவ் பண்ண கூடாதா இல்லை உங்க தம்பியை யாருமே லவ் பண்ண கூடாதா?" என்று பட்டென்று கேட்க அவன் நிதானமாக
"நீ என்ன நினைக்கிறாய்?" என்று கேட்க தெரியலை எனும் விதமாக சைகை செய்தாள் அவள்.

அவளை மீண்டும் நெருங்கி வந்தவன் ".நீ ..நீ ..."என்று அவளை தனது சுட்டுவிரலால் காட்டி
"நீ அவனை லவ் பண்ண கூடாது.." என நக்கல் புன்னகையோடு.
என்னதான் அவன் சொல்ல வருகிறான் என்று அம்ரிதாவிற்கு சத்தியமாக புரியவில்லை ..அவன் தன்னை காதலிப்பதில் இவனுக்கு என்ன தான் பிரச்சினை என்பது தான் அவளது மனதில் ஓடிய கேள்வி
.


அதை அவனிடம் கேட்கவும் செய்தாள் அவள்.
" என்ன தான் உங்களுக்கு பிரச்சினை ..எனக்கு புரியல நான் தருணை லவ் பண்றதுல உங்களுக்கு என்ன வந்தது.." என்று கோபத்தில் மேலும் அவனை நெருங்கி வந்து கேட்டாள்..



கோவத்தில் இருந்தவள் அவனை
நெருங்கி நின்றதை அறியவில்லை. ஆனால் அவர்கள் நெருகத்தையும் ஒருமுறை பார்த்ததவன்
"எனக்கு எதுவுமில்லை ஆனால் நீ தருணை லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்றதுல எனக்கு உடன்பாடே இல்லை.. உங்க ரெண்டு பேரையும் நான் சேர விட மாட்டேன் .."என உறுதியாக சொல்ல அலுப்பாக இருந்தது
அம்ரிதாவிற்கு.

அவர்கள் சக்தி மற்றும் தருண் காதலுக்காக செய்த செயல் இப்படி ஒரு இக்கட்டான நிலையில் அவளைக் கொண்டு வந்து நிறுத்த கூடும் என அவள் எண்ணவில்லை..

" கடவுளே எதுக்காக இப்படி பண்றிங்க.. நீங்க என்ன வேணா பண்ணிக்கோங்க தருண் என்னத்தான் லவ்.." என்று அவளது வாக்கியத்தை முடிக்க விடாமல் அவளை நெருங்கி இழுத்து அணைத்தவன் அதே வேகத்தில் அவள் இதழ்களை சிறை செய்து இருந்தான் அவனது
வன்மையான இதழ்களால்.



பேச்சின் நடுவே அவன் இப்படி அடாவடியாக தன்னை முத்தமிடுவான் என அறியாத பெண்ணவள் கண்கள் இரண்டையும் முடிந்த அளவு விரித்து பார்த்தாள்..அவனோ அதை எல்லாம் கண்டுக் கொள்ளாமல் அவளது இதழ்களில் அழுத்தமாக முத்தமிட்டு கொண்டே இருந்தான் .

அவனை தள்ளிவிட கூட தோன்றாமல் நின்றிருந்தாள் அம்ரிதா.. ஆனால் அதற்கு மாறாக அபிஜித் அந்த இதழ் முத்தத்தை ச ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.


அவள் மூச்சுக்காக ஏங்கியதும் தான் அவளை விட்டு விலகினான் அவன்.. அவளை விட்டு விலகி ஒரு புன்சிரிப்புடன் அவளை பார்க்க அவளோ சிலை போலவே எந்த அசைவும் இன்றி நின்று கொண்டு இருந்தாள்..

இது அவளது முதல் முத்தம்.. எனவேதான் அவளால் இந்தத் முத்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.. அவன் முன்னாலேயே இருக்க அவனை அடி என அவளது மூளை அவளுக்கு அறிவுறுத்தியது.. ஆனால் அவளால் தான் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.


அவனை நிமிர்ந்து பார்க்க அவனோ என்ன என்பது போல் கண்களால் சைகை செய்தான்.. இவன் தானா சற்று முன் தனக்கு முத்தம் கொடுத்தான் என அவளே குழம்பித்தான் போனாள்.


அப்படி இருந்தான் அவன். சட்டென்று ஏதோ தோன்ற தனது இதழை வருடிப் பார்த்தாள் ..
வருடும் போது சிறிதாக வலி ஏற்பட்டது அவளுடைய இதழில்.. "அப்போ இவன் கிஸ் பண்ணது நிஜம் தான் ..கனவு இல்லையா.. ஒன்னுமே புரியலையே.. எதுவுமே பண்ணாத மாதிரி பச்சை புள்ளை போல முகத்தை வச்சுகிட்டு இருக்கானே.. கடவுளே.."என அவள் மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது.


அச்சமயம் இருவரும் எதிர்பார்க்காமல் அங்கு தருண் விஹான் இருவரும் வந்தனர்.. அபிஜித் தனது முகத்தை இயல்பாக வைத்துக் கொண்டான் அவர்கள் இருவரையும் கண்டதும். ஆனால் அவளால் தான் அப்படி இருக்க முடியவில்லை ..அவளது கை இன்னும் இதழிலேயே இருந்தது.


அவர்களைக் கண்ட விஹான்
"சாரி கேட்காம வந்ததுக்கு ..ஏதாவது முக்கியமான விஷயம் பேசிட்டு இருந்தீங்களா?" என்றான் இருவரையும் மாறி மாறிப் பார்த்தபடி..
" அப்படி இல்லை என்ன விஷயமா ரெண்டு பேரும் வந்து இருக்கீங்க?" என கேட்ட படி இருக்கையில் சென்று அமர்ந்தான். இருவரின் பார்வையும் இப்போது அமிர்தாவை தொட்டு மீண்டது..

ஆனால் அவளோ இதழ்களை வருடியபடி ஏதோ யோசனையில் இருந்தாள்.
" ஏய் உனக்கு என்ன ஆச்சு ..இப்படி நிற்கிற.."என கேட்டபடியே விஹார் அவளது அருகில் சென்றான்..


அப்போது தான் அவனைப் பார்த்தவள் திரும்பி அபிஜித்தை பார்த்தாள். அவனோ அவளை பார்த்தபடியே இருந்தான். "உன்னைத் தான் கேட்கிறேன் ஏதாவது பேசு..என்ன வந்ததில் இருந்தே உதட்டுல தான் கை வச்சுட்டு இருக்க ..ஏதாவது கடிச்சிருச்சா என்ன?"
எனக் கேட்க இப்போது அபிஜித்திற்கு புரை ஏறியது.‌

" என்னாச்சு அண்ணா.." என்றபடி அவனிடம் சென்று அவன் முன்னால் நீரை நீட்டினான் தருண். அதை வாங்கிப் பருகியவன் பார்வை அம்ரிதாவை விட்டு அகலவில்லை.


அப்போது தான் சுய நினைவு வந்தவள் போல் மூன்று பேரையும் பார்த்து சிறு குழந்தை போல விழித்தாள் அம்ரிதா. அவள் வாயை திறந்தால் ஏதாவது உளறி விடுவாள் என்பதை உணர்ந்த அபிஜித் தம்பிகள் பக்கம் திரும்பி "நீங்க எதுக்கு வந்தீங்க?" என அவர்களிடம் பேச ஆரம்பித்தான்.



அவர்கள் பேசியதை பார்த்தபடியே அபிஜித்தை முறைத்துக் கொண்டிருந்தவளை கடைக்கண்ணால் பார்த்தவன்
" நீ போ நாம அப்புறமா பேசலாம்.." என பேச்சினிடையே அங்கிருந்து அனுப்பி வைத்தான் அவளை..


அவள் இயந்திரம் போல அங்கிருந்து நடந்து சென்றாள். வெளியே வந்தும் அவன் முத்தமிட்டது தான் நினைவுக்கு வந்தது அம்ரிதாவுக்கு ..அந்த நினைப்பிலேயே இரவு தூக்கமும் இல்லை அவளுக்கு..

தொடரும்.



 

mafa97

எஸ்எம்எஸ் குழுமம் எழுத்தாளர்
அத்தியாயம் 8

அன்று இரவு அவன் முத்தமிட்டதையே நினைத்தபடி அன்றைய தூக்கத்தையும் தொலைத்து விட்டாள் அம்ரிதா‌.
அவளுடைய மிகப் பெரிய சந்தேகமே அவன் அவளை முத்தமிட்டானா என்பது தான்.. இல்லை ஒருவேளை நாம் கனவுதான் காண்கிறோமா என்றும் அவள் நினைத்தாள்.


எப்படியோ போராடி தூக்கம் சென்றபின் கனவில் கூட பேசிக் கொண்டு இருக்கும்போது திடீரென அவன் முத்தமிட்டதும் வந்து தொலைத்தது. கனவைக் கண்டதும் அந்த நொடியே விழித்துக் கொண்டாள் அம்ரிதா. இப்போது அவன் மீது கட்டுக்கடங்காத கோபம் வந்தது அவளுக்கு .


அவளுடைய தூக்கத்தை கெடுத்து விட்டான் அல்லவா.. அடுத்தநாள் நல்லவேளை ஞாயிறு என்பதால் நிம்மதியாக இருந்து விட்டாள் அம்ரிதா வீட்டிலேயே.. ஆபீஸ் சென்றால் அவன் முகத்தில் முழிக்க வேண்டும் என்ற காரணத்தால் அடுத்து வந்த திங்கட்கிழமையும் அவள் அங்கு செல்லவில்லை.


விஹான் அவள் மில்லுக்கு செல்லாத காரணத்தால் அவளுக்கு அழைத்து ஏன் வரவில்லை என்று கேட்க தலைவலி என்று பொய் கூறிவிட்டு இணைப்பை துண்டித்தாள்.ஆனால் சக்தி தான் அவளுக்கு அழைக்கவே இல்லை.. இப்போது சக்தியின் பாராமுகம் அம்ரிதாவிற்கு கஷ்டமாக இருந்தது. முன்பு என்றால் சக்திக்கு எல்லாவற்றிற்குமே அம்ரிதா வேண்டும்.. அவள் இல்லாமல் எங்குமே செல்ல மாட்டாள் சக்தி..



ஆனால் தருனுடன் இவள் நடத்தும் காதல் நாடகத்தில் அவளை விட்டு தூரமாகி விட்டாள். இதில் என்ன நன்மை நடந்ததோ இல்லையோ இரண்டு தீமைகள் நடந்து விட்டன
அம்ரிதாவிற்கு. ஒரு பக்கம் சக்தி பேசமாட்டாள் என்றால் மற்ற பக்கம் அபிஜித்துடன் பகையை வளர்த்துக் கொண்டாள் அவள்.. இவற்றையெல்லாம் விஹான் இடம் கூட அவள் இதுவரை கூறியதில்லை.



வீட்டிற்கு வெளியே மாமரத்தடியில் போடப்பட்டு இருந்த கூடை நாற்காலியில் அமர்ந்து இவற்றையெல்லாம் யோசனை செய்து கொண்டே இருந்தாள் அம்ரிதா. அவளுடைய முகமே பொலிவிழந்து காணப்பட்டது.அவள் அருகில் வந்து அமர்ந்த வர்ஷினி
"ஏய் என்ன ஆச்சு உனக்கு நானும் ரெண்டு நாளா பார்த்துகிட்டே இருக்கேன் ஒருமாதிரியாவே இருக்க.. எதாச்சும் பிரச்சினையா?" என அக்கா மனம் வருந்துவதை தாங்க முடியாமல் கேட்டாள் அவள்..



உடனே முகத்தை சீராக்கி கொண்டவள்
" அடியே எனக்கு என்ன பிரச்சனை வரப் போகுது ..சும்மா ஏதாவது கற்பனை பண்ணாம போடி.." என அவளை சமாளித்து அங்கிருந்து அனுப்ப முயன்றாள்.


" இங்க பாரு அக்கா உன்னை எனக்கு ரொம்ப நல்லா தெரியும். நீ எந்த நேரத்தில் எப்படி இருப்பேன்னு எனக்கு தெரியாதா.. என்னை உன் தங்கச்சியா பார்க்காம ஃப்ரண்டா பாத்தா என்கிட்ட சொல்லு ..இல்லைனா விடு .."என்று கூறிய வர்ஷினி எழுந்து செல்ல போக "வர்ஷு கொஞ்சம் நில்லு.. நீ எனக்கு எப்பவுமே நல்ல ஃபிரண்ட் தான்." என்று அவளை தடுத்து நிறுத்தியவள் அனைத்தையும் கூறினாள். ஆனால் அபிஜித் அவளை முத்தமிட்டதை மட்டும் கூறவில்லை ‌.



அதைக் கூறினால் வேறு பிரச்சினைகளும் வரலாம் என்பதால் அதை மட்டும் அவளிடம் மறைத்து விட்டாள் ..அம்ரிதா கூறியதை கேட்டதும் வர்ஷினியின் முகம் கலவையான உணர்வுகளை காட்டியது ..இப்படி ஒரு ட்விஸ்ட்டை அவள் எதிர் பார்க்கவில்லை அல்லவா..


பெரியவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து அபிஜித் சக்தி இருவருக்கும் திருமணம் என்று பேசி இருக்க இடையில் தருணும் சக்திக்கும் காதல்... அவர்களை சேர்த்து வைக்க விஹானும் அம்ரிதாவும் சேர்ந்து திட்டம் தீட்டி அவனை காதலிப்பது போல் ஓர் காதல் நாடகம்... இதைக் கேட்டு அபிஜித் அம்ரிதாவை கூப்பிட்டு எச்சரிக்கை என கேட்க தலையே சுற்றியது வர்ஷினிக்கு.



அவளது நிலையைக் கண்ட அம்ரிதா
" வர்ஷு என்ன ஆச்சு உனக்கு ஏன்டி இப்படி சிலையாட்டம் நிற்கிறே.." என அவளைத் தொட்டு திருப்ப
" உன்னாலதான்.. என்னடி நடக்குது இங்க கேட்கும்போதே தல சுத்துது.. இதுல சக்தி அக்கா வேற உன் கூட சரியா பேசுறது இல்லன்னு சொல்றே.. பாவம்டி அவ "என சக்திக்காக கவலைப்பட்டாள் வர்ஷினி..


" கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு டி சக்தி தருன் மட்டுமில்லாம அபிஜித்தோட வாழ்க்கையும் சேர்ந்து கேள்விக்குறியாகும்.. நாங்க இந்த நாடகத்தை போடாட்டி சக்தியாக வாயை திறக்கவே மாட்டா.. அதனால தருணாலயும் வீட்ல பேச முடியாது.. அதுக்காகத்தான் இப்படி பண்ணோம்." என்று வர்சினிக்கு விளக்கம் அளித்தாள்..


வர்ஷினிக்கு இப்போது அது சரியெனப் பட்டது..
"ஆனா அக்கா நீ சொல்றது சரிதான் சக்தி அக்காவுக்கும் சரி தருண் அண்ணாவுக்கும் சரி குடும்பம்தான் முக்கியம்.. அவங்கலா என்னைக்குமே பேச மாட்டாங்க.. நீங்க பண்ற தொல்லை தாங்காமல் சக்தி அக்கா வாய் திறக்க வாய்ப்பு இருக்கு.." என வர்ஷினி கூற எத்தனை துன்பம் கவலை வந்தாலும் சக்தியின் நல் வாழ்வுக்காக போராட வேண்டும் என்று மனதில் உறுதி கொண்டாள் அம்ரிதா..


" என்ன ஹெல்ப் வேனும்னாலும் என்கிட்ட கேளு நான் முடிஞ்சா பண்றேன் .."என்று வர்ஷினியும் அம்ரிதாவிடம் சொல்லிவிட்டு சென்றாள்..



அடுத்த நாள் காலை வேறு வழியில்லாமல் மில்லுக்கு சென்றாள் அம்ரிதா.அவளது கண்கள் சக்தி மற்றும் அபிஜித்தை தேடியது.. ஆனால் அவள் சக்தியை மட்டும்தான் தேடுவதாக தன்னையே சமாதானம் செய்து கொண்டாள். அவளது எதிர்பார்பை பொய் ஆக்காமல் விஹானுடன் வந்தாள் சக்தி..


அவளுடைய முகம் வாடிப்போய் காணப்பட்டது ‌‌...தாத்தா தந்த ஒரு மாத காலமும் நிறைவடைய இன்னும் சிறிது நாட்களே உள்ளன
. இங்கு தருனுடன் அம்ரிதா நெருக்கமாக இருக்க அவளால் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை ..அதனால் தான் அவளது இந்த முக வாட்டம்.

இதை அம்ரிதா அறிந்திருந்தாலும் தனது முடிவில் உறுதியாக இருந்தாள் ..இருவரையும் பார்த்த அம்ரிதா 'ஹாய்.." என்றவாறு புன்னகைத்தாள்.
விகான் உற்சாகமாக "ஹாய் .."என்று தனது கைகளை காட்டியபடி வர சக்தி மெல்லிய புன்னகை ஒன்றை பதிலாகத் தந்தாள்.


"என்ன உனக்கு இப்ப தலைவலி ஓகேவா?" என்று விகான் அம்ரிதாவிடம் நலம் விசாரிக்க சக்தி அப்போதுதான் இருவரையும் கேல்வியாக பார்த்தாள்..
" இப்ப பரவாயில்லை நேற்று முழுக்க ரெஸ்ட் எடுத்தேன் சரியாயிடுச்சு.." என்று பதில் கூறினாலும் பார்வை இருந்தது என்னவோ சக்தி இடம் தான்..


ஆனால் சக்தி ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.. அது அவளை மேலும் மேலும் கவலைக்கு உள்ளாக்கியது. இருந்தும் தன்னை சமாளித்துக் கொண்டு அவனுடன் பேச ஆரம்பித்து விட்டாள்.

மாலை நேரம் ஊழியர்கள் ஒவ்வொருவராக வீட்டிற்கு கிளம்பி சென்ற பிறகே இவர்களின் வேலை முடிந்தது. அவர்கள் செல்ல ஆயத்தமாகும் நேரம்தான் அபிஜித் அம்ரிதாவின் கண்ணில் பட்டான். அவனைப் பார்க்கவே இப்போது அவளுக்கு சங்கடமாக இருந்தது.. அனைவரும் இருப்பதால் தலையை குனிந்து கொண்டாள் அவள்..

தருண் அபிஜித்தை கவனிக்கவில்லை.. சக்தியை வெறுப்பேற்ற வேண்டும் என நினைத்தவன் அம்ரிதாவின் அருகில் வந்து நின்று கொண்டு "என்னாச்சு உனக்கு நீ நேத்து வராதது எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா போச்சு தெரியுமா.. ரியலி மிஸ் யூ.." எனக்கூற விஹானுக்கு சிரிப்பு வந்தாலும் பொறுமையாக நின்று கொண்டான் அவன்..


தூரத்தில் இருந்த அபிஜித்தை அம்ரிதா மட்டுமே கண்டாள்.வேறு யாரும் அவன் இருந்ததை சரியாக கவனிக்கவில்லை.

அவன் பேசியதில் சக்தியின் முகம் கோபத்தை தத்தெடுத்தது.
அதை கண்டு குஷியான தருண் மேலும் அம்ரிதாவை நெருங்கி நின்று அவளுடைய தலையில் இருந்த தூசியை தட்டி விட்ட படி அவளை பார்த்து இருக்க அம்ரிதாவிற்கு தான் இப்போது பயம் தொற்றிக் கொண்டது.. அபிஜித் வேறு அவர்களை கவனித்துக் கொண்டு இருந்தான். அவனது பார்வையை சகித்துக் கொள்ள முடியாத சக்தியோ
"என்ன பண்றீங்க ரெண்டு பேரும்?" என சத்தமாக கேட்டே விட்டாள்..



இப்போதாவது அவளது வாயில் இருந்து உண்மையை வரவழைக்க வேண்டும் என முடிவு செய்த தருண் "பார்த்தா தெரியலையா நாங்க ரெண்டு பேரும் லவ் பண்றோம். அதனால அப்படி இப்படி தான் இருப்போம். இதையெல்லாம் நீ கண்டுக்காத .."என அவளை கூர்மையாக பார்த்தபடி கூற இப்போது சக்தியின் பார்வையை அம்ரிதாவின் பக்கம் திரும்பியது.




கேள்வியா பார்த்திருந்த சக்திக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று அம்ரிதாவிற்கு தெரியவில்லை.
விஹான் ஆம் என சொல்லு என்றே தெரியாமல் சைகை செய்தான். தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு "ஆமா சக்தி நாங்க ரெண்டு பேரும் லவ் பண்றோம். உங்க கல்யாணம் முடிஞ்ச அப்புறம் தான் எங்க கல்யாணம் பண்ண பிளான் செஞ்சு இருக்கோம் .."என ஆம்ரிதா கூறிய அடுத்த நொடியே அவளின் கன்னத்தை பதம் பார்த்தது சக்தியின் கை ..இப்போது அங்கு உள்ளவர்கள் மட்டுமல்லாது தூரத்தில் நின்று இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அபிஜித்தும் அதிர்ந்துதான் போனான்.

"துரோகிடி நீ.. பச்ச துரோகி.. ஏண்டி இப்படி பண்ண ..சொல்லு உனக்கு ஏற்கனவே தெரியும் தானே நான் தருணை லவ் பண்றது. நான் வாயால சொல்லாட்டியும் உனக்கு அது தெரியும்னு எனக்கும் தெரியும்.. அப்புறம் ஏண்டி என்னோட தருண் மனசை மாத்தி உன்னை லவ் பண்ண வச்சே. ஐ ஹேட் யூ அம்மு ..ஐ ஹேட் யூ .."என ஆக்ரோஷமாக கூறியவள் முகத்தை மூடிக் கொண்டு அழுதாள்.



அம்ரிதாவை அடித்ததும் அவளை அப்படி பேசியது விஹானிற்கு சக்தியின் மீது கோபத்தை வரவழைத்தது ..அதனால் சக்தியின் முன்னால் போய் நின்றவன்
" சக்தி இங்கத என்னை நிமிர்ந்து பாரு.."என அடிக் குரலில் கூற அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள் அவள்..

" யாருடி துரோகி.. அவளை பார்த்து இப்படி சொல்ல உனக்கு எப்படி மனசு வந்துச்சு ..அவ உனக்காக என்ன எல்லாம் பண்ணா தெரியுமா?" என அனைத்தையும் கூறினான் ..
"அது மட்டுமில்ல அதனால அவ எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு இருக்கான்னு உனக்கு தெரியுமா ..தருண் கூட அவ நெருக்கமாக இருந்ததால அண்ணா அவளை கூப்பிட்டு எச்சரிக்கை செஞ்சு இருக்காரு.. நீ அவ கூட பேசாம அவளை அவாய்ட் பண்ண அதையும் தாங்கிக்கிட்டு இதை எல்லாம் உனக்காகத் தானே பண்ணா.. நீ நலலா இருக்கணும் அதுக்காகத் தானே பண்ணா.. இவ்வளவுதானா நீ அவளை புரிஞ்சிகிட்டது.." அவன் பேச பேச குற்ற உணர்ச்சியில் தலை குனிந்தாள் சக்தி.


"சாரி சக்தி நீ இவ்வளவு கஷ்டப்படுவனு எனக்கு தெரியாது.. எப்படியாவது நீ தருண் கூட சேரனும்.. நீ சந்தோஷமா இருக்கணும் அதுதான் எனக்கு வேணும் .."என அவளிடம் கூற பாய்ந்து சென்று அவளை அணைத்தவள்
"என்னை மன்னிச்சுடு ..அம்மு நான் உன்னை தப்பா பேசிட்டேன் ."
என தன் பங்கிற்கு அவளும் மன்னிப்பு வேண்டினாள்.. "விடு நீ தருணை லவ் பண்றேன்னு உன் வாயாலேயே சொல்லிட்டியே..அது போதும்.." என கூற இப்போது வெட்கம் வந்து விட்டது சக்திக்கு.. அவளையே பார்த்தபடி இருந்தான் தருண்.

அவர்களுக்கு தனிமை கொடுக்க எண்ணி விஹானிடம் வந்து
அம்ரிதா
"ஆமா உனக்கு உங்க அண்ணன் மிரட்டினார்னு எல்லாம் எப்படி தெரியும் ?"என்று சந்தேகமாக கேட்க
"ஓ அதுவா வர்ஷினி சொன்னா.." என்றான் ..அப்போது தான் அவளுக்கு புரிந்தது நேற்று தங்கையிடம் கூறிய அனைத்தையும் அவள் கூறியிருக்கிறாள் என்பது.

இங்கு சகாதியும் தருணும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடியே நிற்க சற்று தூரத்திலிருந்து அவர்களை பார்த்து இருந்த அபிஜித்தை விஹார் தான் முதலில் கண்டான்.
"ஐயோ அண்ணா .."என சத்தமாக அவன் சொல்ல அனைவருக்கும் பயம் தொற்றிக் கொண்டது..


அப்போது தான் அவன் நினைவே அம்ரிதாவிற்கு வந்தது ..
"இப்போ என்ன சொல்ல போறான்னு தெரியலையே.." என பயந்தபடி அவன் நின்ற திசையைப் பார்த்தாள் அவள்‌.

தொடரும்..




 
Status
Not open for further replies.
Top